سرزمین  پارس در طول  تاریخ  شاهد صف‌آرایی  دشمنانی بوده است که به وجب، وجب خاک و تمدن آن  با کینه  چشم طمع  دوخته اند.
تزارهای  روس و کت قرمزهای بریتانیایی  قطورترین  پرونده خباثت ها را علیه مردم  ایران در ذهن  پارسیان حک  کرده اند. ظرف  یک سال  گذشته  نوع صف بندی ها در میان  اهمال کاری برخی  سیاستمداران  و دیپلمات ها تغییر کرده است; البته  شاید گسترده تر شدن تعداد دشمنان ایران خارج از توان پاستور  بوده است که این هم عذر بدتر از گناه است.
 روز یکشنبه  خبرگزاری  آسوشیتدپرس  از معامله  1/6 میلیارد  دلا ری  تل آویو با  باکو نوشت  تا  خبری  که  دور از ذهن هم نیست  برخی را نگران کند.
گرچه قدرت  دفاعی و نظامی  ایران اسلا می  هر قدرت  منطقه ای  و فرامنطقه ای را دچار  وحشت می کند  اما دست کم گرفتن  این نوع تحرکات  دور از عقل  سلیم است.
 در روزهایی که شیخ نشینان  خلیج همیشه پارس انواع سیاست های خصمانه  را در سایه همراهی غرب  و خلاء دیپلماسی  متوازن باغ ملی،  علیه منافع ملی ایران در هر نقطه از  جهان اعمال می کنند;  اسرائیل  پازل  مهلکی  را در شمال  ایران طراحی  می کند و فازهای  آن را مرحله  به مرحله  به پیش می برد.
 پس از درگذشت  حیدرعلی اف، جمهوری  آذربایجان، همسایه  نسبتا  محترم  شمالی ایران  با چندین  کیلومتر  مرز  مشترک شروع  به دوری از مادر خود کرد!
الهام علی اف  با رویگردانی  از ایران اسلامی  کشور خود را  تبدیل  به میدان  یکه تازی  غرب کرد.
در ابتدا  قراردادهای کلا ن  اقتصادی  بین باکو و دیگر  کشورهای متخاصم با ایران بسته شد، در مرحله بعد هیات های نظامیان رده بالای پنتاگون و ناتو، میهمانان بیگانه سواحل دریای خزر شدند; سپس مانورهای مشترک آذربایجان آغاز شد تا آنکه از پس خنده های ظاهری جناب رئیس جمهوری، دشمنی ها علنی شد.
این تحولات از سال 86 که آغاز شد با توقیف محموله ایران در مرز آستاراخان علنی شد. اما سال 1390، سال رونمایی از انواع اقسام ماجراجویی ها بود. فروردین ماه 90 در بحبوحه جنجالی که ویکی لیکس علیه کاخ سفید به پاکرده بود، افشا شد که اسرائیل از خاک جمهوری آذربایجان علیه ایران جاسوسی کرده است. در مرداد ماه رادارهای جاسوسی آمریکا در خاک جمهوری آذربایجان مستقر شد. در مهرماه بودکه سرباز ایرانی توسط آذری ها به شهادت رسید و در آبان هم این کشور اعلا م کرد میزبان گروهی از ساکنان اردوگاه اشرف می شود. آذرماه بودکه خبرنگار ایران اخراج شد و در نهایت این کشور محل ترانزیت تروریست های موساد بود که دانشمند هسته ای ایران را ترور کردند.
تمام آنچه که در سال 90 میان ایران و آذربایجان گذشت، با قرارداد مشکوک اسرائیل- آذربایجان، نشان از تنش فزاینده در آینده دارد. گرچه در دل برخی جمهوری آذربایجان باید ضمیمه خاک ایران اسلامی شود تا این سرزمین متعلق به دامان سرزمین پارس بازگردد اما بر اساس قوانین بین المللی باید به حق حاکمیت باکو احترام گذاشت و با آنها در تعامل سازنده بود. اما زخم کهنه ای که فتحعلی شاه قاجار با بی غیرتی تمام در عهد نامه ترکمنچای در چشم ایران ایجاد شده بود امروز با همراهی حمایت غرب و به خصوص تل آویو و در سایه اهمال کاری پاستور شروع به عفونت کرده که ممکن است در نهایت چرک کند!
ورای تمام تنش آفرینی های باکو، گروهی از نمایندگان پارلمان جمهوری آذربایجان با ذهن توهم گرای خویش، حمله لفظی به جمهوری اسلا می ایران داشته و خواهان تغییر نام این کشور به «جمهوری آذربایجان شمالی» شده اند.
آنها با خیال واهی و ذهن توهم گرا، جدا از تعلق خاطر غیرتمندان آذربایجانی، سیاست تجزیه استان آذربایجان را به عنوان استراتژی کلان خود در مناطق آذری زبان ایران اسلامی دنبال می کنند. «آذربایجان جنوبی» عنوانی است که ملی گرایان حامی حیدرعلی اف به شهرهای آذری ایران اطلاق می کنند.  زخمی که با بی غیرتی فتحعلی شاه قاجار بر چشم ایران و شمال سرزمین پارس ایجاد شده بود، ظرف چند سال گذشته دوباره سرباز کرده است و با توجه به کشف منابع نفتی در دریای خزر و بحث ترسیم مرز کشورهای حاشیه دریای خزر; افزایش می یابد. براساس پازل مهلک که تل آویو ترسیم کرده است، ایران باید درگیر عناصر وابسته ای شود که سازجدایی طلبی در مناطق آذری زبان ایران می نوازند و توهم سرزمین بزرگ آذربایجان را در ذهن می پرورانند.  اما در این بین یک نکته را مقام های امنیتی و به خصوص دستگاه دیپلماسی ایران باید بدانند، و آن، این که در اتاق فکر جنگ های متوازن و نامتوازن با تهران کسی منتظر پاسخ ایران نیست و تئوری و پازل های رنگ رنگ برای عملیاتی شدن آماده است. نوع واکنش در قبال قرآن سوزی توسط نیروهای آمریکایی در افغانستان و محکومیت آن با تاخیر چند روزه از سوی جمهوری اسلا می که به عنوان یک کشور مسلمان پیشرو محسوب می شود نشان از خلا ءوجود یک دیپلماسی و استراتژی منسجم در تهران است. مبادا روزی فرا برسد که نحله های فکری مخرب که با سوء استفاده از عملکرد ضعیف برخی مسوولین ایجاد می شوند حیثیت جگرپاره ایران و سرزمین پارس را در خطر افکند.

سرمقاله سانسور نشده مردم سالاری

انتخابات در همه کشورهای دموکراتیک جهان به  معنی تعیین مسیر حرکت و نوع اعمال قوانین توسط احزاب و افراد است; راهی برای جلوگیری از دیکتاتوری و فساد که حاکمان را در مقابل ملت به عنوان یک متهم می نشاند تا پاسخگوی عملکردخود باشند. تبرئه آنها با رای مثبت ملت مواجه می شود و محکومیت، آنها را از اریکه قدرت به زیر می‌کشد.

در سایه این چرخش نخبگان اولا  مسوولین خود را زیر نگاه تیز و برنده مردم می بینند ثانیا دیگران که سعی بر کسب قدرت دارند را وادار به رقابت در چارچوب معین و قانونمند می‌کند.

نبود انتخابات و بی اعتنایی به رای مردم، کشورها را یا دچار آشوب و جنگ داخلی می کند یا به دیکتاتوری هایی از جنس مبارک و سرهنگ قذافی منتهی می شود. در ایران اسلا می ورای احترام به نظر ملت در قبال عملکرد مسوولین نظام و ایستادگی مقابل رگه های دیکتاتوری که پس از چشیدن طعم شیرین قدرت به وجود می‌آید، چارچوب انتخابات مجلس شورای اسلا می و ریاست جمهوری مورد سنجش قرار می گیرد. انسان، انسان است; چپ، راست، بالا  یا پایین نمی شناسند. هر کس ممکن است مورد وسوسه شیطان قرار بگیرد گرچه در ابتدا با نیت خیر وارد میدان شده باشد. البته برخی هم از همان ابتدا با نیت شیطانی برای تصاحب مال نامشروع و کسب قدرت نقاب به چهره می زنند. این گروه به نظر و رای ملت نه تنها احترام نمی گذارند بلکه رودرروی قانون اساسی می ایستند تا غائله ای همانند 14 اسفند 58 را تصویر کنند.

بیش از یک  سال است که واژه«جریان انحرافی»  با سوژه  انتقادات  با نیش و کنایه  از آقای خاص،  نقل مطالب برخی افراد  شده است که با نزدیک  شدن به انتخابات  مجلس شورای  اسلامی  به عنوان یک تهدید  برای حیثیت نظام از سوی  آنها مطرح  می‌شود. روزی نیست که اخبار تحرکات  آشکار و پنهان  جریان انحرافی  با هزینه شدن  پروژه های  گران قیمت  این گروه  منتشر نشود. گروهی اندک با ساختار  قدرت هرمی در موضع  اقتدار  در مقابل هر منتقدی  می ایستد  و آن را از صحنه  حذف  می کند.  تا آن که چندی  پیش  شوک بزرگی  توسط  اختلا س  بزرگ یک گروه  اقتصادی ایجاد شد. هشدارها  نسبت به وقوع یک زلزله  مهیب  توسط  گسل خاموش  آغاز شد  و از لزوم  برخورد  قاطع قوه قضائیه  سخن به میان آمد. 

دادستان کل کشور  مسوول  پیگیری  این پرونده  شد،  کارآگاهان و بازرسان  سرنخ‌های  این پرونده را دنبال  کردند  اما شایعاتی  وجود داشت مبنی براین که برخی متهمین  پشت خط قرمز  ایستاده اند  و نمی توان سرنخ های اختلا س 3000 میلیاردی  آقای «میم الف» را دنبال کرد. دادستان کل کشور  صراحتا  از اعمال فشار  توسط برخی  افراد به قوه قضائیه خبر داد  اما روند پیگیری  پرونده ادامه  یافت تا  نخستین  جلسه دادگاه  اختلا س  تاریخی ایران تشکیل شد.

در طول پیگیری  پرونده،  برخی ساکت  و آرام تنها  نظاره گر  ماجرا بودند  و حتی از کنار اخبار لحظه به لحظه  متهمین  جدید  و اعترافات آنها می گذشتند. حال ساکتین اختلاس دچار تشنج شده اند، آیا چوبی که قوه قضائیه به دست گرفته دزد را دچار تشنج کرده است؟

آیا پای کسانی در این پرونده گیر است که دادگاه اختلا س را علی رغم تذکرات مبنی بر پرهیز از دخالت در روند رسیدگی می خواهند به انحراف بکشند؟

بی شک نخستین مغضوب جریان انحرافی بیش از هرکس سند و مدرک از اختلاس بزرگ در دست دارد. آیا رازی در پس پرده نهان است که این شخصیت قضایی باید مورد حمله قرار گیرد؟

به موازات کالبد شکافی اختلاس، بحث دخالت این گروه با الهام از سیستم مالی ولادیمیرپوتین برای تصاحب بیت المال و قدرت سیاسی مطرح شد. زنگ خطری که مدت ها شنیده نمی شد، ناگهان جدی گرفته شد.در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلا می مبادا ساکتین اختلا س و مرتبطین پنهان پرونده قطور اختلا س بتوانند با هزینه کردن سرمایه های بادآورده که نتیجه مهندسی سیاه است، در انتخابات حضور یابند; که پیروزی آنها تبعات سنگین تری برای نظام جمهوری اسلا می خواهد داشت.

همه با توجه به سخنان مقام معظم رهبری باید بدانند که خط قرمزی جز اسلا م و قانون اساسی در ایران اسلا می وجود ندارد. هرگونه عقب نشینی در مقابل هر مقام مفسد در هر رتبه ای خیانت به آرمان های امام(ره) و شهیدان انقلا ب اسلامی است.