سیاست پیشه

فرانسوااولاند فاتح انتخابات فرانسه شد

علی ودایع — Sun, 06 May 2012 06:21:43 GMT

سارکوزی بای بای

سرزمین کت آبی‌ها بالاخره یکی از هیجان انگیزترین انتخابات خود را ظرف نیم قرن گذشته را پشت سر گذاشت. همان طور که قابل پیش بود انتخابات ریاست جمهوری فرانسه که دو هفته پیشتر برگزار شده بود، فرانسوا اولاند توانست 28.76 درصد آرا را به خود اختصاص دهد و نیکلا سرکوزی کسب 27.18 درصد آرا از وی عقب ماند. برای نخستین بار در تاریخ فرانسه یک رئیس جمهوری این کشور از رقیب خود شکست خورد.

در دور دوم ابروباد و مه و خورشید و فلک علیه‌سارکوزی بود تاهمه نخ های نیکلا پنبه شود؛انتظار می رفت که جناح مارین لوپن طرفداران خود را به رأی دادن به سارکوزی تشویق کند، اما اعلام او مبنی بر اینکه:«رأی سفید در صندوق می اندازد»، هم? امیدها را نقش بر آب کرد. ناگفته نماند که اعلام حمایت بایرو از اولاند نیز تأثیر چندانی بر آراء اولاند نگذاشت. در انتها،17 میلیون و 900 هزار نفر مناظره پرحرارت دو نامزد رقیب انتخابات ریاست جمهوری فرانسه را در روز چهارشنبه گذشته دنبال کردند تا مهر تاییدی باشد بر شکست سارکوزی.

صبح روز یکشنبه آخرین نظر سنجی ها می گفت اولاند از 52.5 و سرکوزی از 47.5 درصد حمایت فرانسوی‌ها برخوردار است. نظر سنجی دیگری این رقم را برای آقای اولاند 53 درصد و برای آقای سرکوزی 47 درصد ارزیابی کرده است و این در حالی است که نتایج نظر سنجی دیگری می‌گوید 60 درصد مردم فرانسه از آقای اولاند و 40 درصد دیگر از آقای سرکوزی حمایت می‌کنند. تبلیغات انتخاباتی فرانسه به شدت تحت‌تاثیر افزایش نرخ بیکاری و بحران اقتصادی حوزه یورو بوده است.

نیکلا سارکوزی در اوج ناامیدی پیش بینی یک «شگفتی» را کرد و فرانسوا اولاند نیز از رای دهندگان خواست با نزدیک شدن به اوج رقابت‌های انتخاباتی که نگرانی‌ها درخصوص بیکاری، مهاجرت و آینده اقتصادی فرانسه تاثیر زیادی بر آن خواهد داشت، دچار خوش خیالی نشوند.

اولاند روزهای اخیر را در شهر تول در مرکز فرانسه که دارای پایگاه انتخاباتی به عنوان قانونگذار و شهردار است، گذراند.اولاند سوسیالیست با بازدید از فروشندگان یک بازار در این شهر درخصوص بخت خود برای اینکه رئیس جمهوری آینده فرانسه شود، اظهار داشت، وی آسوده خاطر است اما مطمئن نیست.

بالاخره پس از جدال های نفس گیر،مردم فرانسه در 85هزار حوزه اخذ رای،انتخابات ریاست جمهوری فرانسه را برگزار کردند؛دور دوم انتخابات فرانسه خارج از این کشور ظهر شنبه با گشایش حوزه های رای گیری «سن پییر» و «میکولون»، «گوادلوپ»، «سنت مارتین»، «سنت بارسلمی»، «گویان»، «مارتینیک و پولینزی»، «والیس»، «پوتونا»، «نوول کالدونی» و در قاره آمریکا آغاز شد.

از ساعت 8 صبح دیروز یکشنبه (6 مه / 17 اردبیهشت) حوزه‌های رأی‌گیری به روی شهروندان فرانسوی گشوده شدند تا رئیس جمهور کشورشان را برای چهار سال آینده انتخاب کنند. ثانیه های مرگبار تا ساعت18 به وقت اروپا ادامه یافت. در دور نخست انتخابات فرانسه که با حضور حدود 80 درصدی واجدان شرایط شرکت در انتخابات برگزار شد،تا عصر دیروز آمارهای رسمی وزارت کشور فرانسه از افزایش مشارکت فرانسوی ها در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری این کشور در مقایسه با دور نخست حکایت داشت. وزارت کشور فرانسه اعلام کرد تا ظهر روز یکشنبه 66/30 درصد از واجدین شرایط در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری این کشور شرکت کردند.

یک شهروند فرانسوی گفت من به اولاند رای می دهم زیر فکر می کنم سارکوزی فرانسه را در پنج سال گذشته به وضع بدی دچار کرده است.

یک زن فرانسوی هم گفت ما باید سیاست کشور را تغییر دهیم. سارکوزی کشور را به وضع فاجعه باری دچار کرده است و ما به فردی به عنوان رئیس جمهور نیاز داریم که فقط برای ثروتمندان کار نکند.

یک فرانسوی دیگر در رابطه با اولاند می‌گوید: «من متوجه شده‌ام که او شخصیت ویژه‌ی یک رئیس جمهور را داراست. وی می‌‌تواند توازن برقرار کرده و از ایده‌های خود به خوبی دفاع کند. او دیگر آن چهره‌ی مبهم پیشین را ندارد.» دیگرانی نیز بودند که به سارکوزی وفادار ماندند. یک پاریسی که به او رأی داده می‌گوید: «سارکوزی همیشه مرا متقاعد نمی‌کند، ولی او برای فرانسه می‌جنگد و همچنان این کار را ادامه می‌دهد. او فردی مصمم است و من می‌توانم روی او حساب کنم.»حدود 20 درصد شهروندان واجد شرایط یا هنوز تصمیم نگرفته بودند اما اقبال عمومی به اولاند آنها را تحریک کرد تا علیه سارکوزی رای دهند.

صبح دیروز،اولاند در شهر تول همانند دیگر شهروندان در صف ایستاد و سپس برگه رای خود را در صندوق انتخابات انداخت. او با بسیاری از رای دهندگان حاضر در این حوزه انتخاباتی دست داد. نامزدحزب سوسالیست‌ها، پس از آنکه رای خود را به صندوق انداخت، در شهر تول به مراکز مختلف انتخاباتی رفت و پس از بررسی اوضاع؛ به رستورانی رفت که فقط نزدیکانش در آن حضور داشتند. بعد از آن اولاند بعد از ظهر در شهرهای حومه تول به دیدار رای دهندگان رفت تا بهتر از توقعات رای دهندگان مطلع شود. سپس به ستاد انتخاباتی خود رفت تا نطقی برای پیروزی آماده کند البته او نیم نگاهی هم به شکست داشت.

به گزارش شبکه تلویزیونی فرانس24،نیکلا سارکوزی رئیس جمهور کنونی و نامزد انتخابات ریاست جمهوری فرانسه با حضور در یکی از حوزه‌های اخذ رای در پاریس رای خود را به صندوق انداخت. بر خلاف دیگر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه از جمله فرانسوا اولاند، ژان لوک ملانشون و فرانسوا بایرو، سارکوزی و همسرش بدون اینکه همچون شهروندان عادی در صف بایستند رای خود را در صندوق انداخته و حوزه اخذ رای را ترک کرد تا رهسپار کاخ الیزه شود. طرفداران اولاند می گفتند سارکوزی وسایل خود را برای تحویل الیزه به فرانسوا آماده می شود.

بالاخره «نیکلا سارکوزی» رئیس‌جمهوری فعلی فرانسه در جایگاه یازدهمین رهبر اروپایی قرار کرفت که در نتیجه بحران اقتصادی از سمت خود برکنار شده است و فرانسوا اولاند به عنوان نخستین رئیس‌جمهوری فرانسه طی 17 سال گذشته در مسند قدرت قرار گرفت و برای اولین بار از سال 1981 خواهد بود که یک رییس جمهوری برای بار دوم به کاخ الیزه راه پیدا کرد. در سال 1981، «فرانسوا میتران»- نامزد حزب سوسیالیست، به عنوان نخستین رئیس جمهوری چپ فرانسه به کاخ الیزه راه یافت و تا سال 1995 به مدت 2 دوره هر بار 7 سال رئیس جمهوری فرانسه بود.

انتشار نتایج نظرسنجی‌ها تا زمان اعلام نتایج دور دوم انتخابات در یکشنبه شب،ممنوع بود. اما هر لحظه بر صحت شکست سارکوزی افزوده می شد.اما در صورتی که او با فاصل? زیادی از رقیب شکست بخورد، اختلاف زیادی در حزب او(اتحاد برای جنبش مردمی) بر سر ریاست حزب به وجود خواهد آمد. اما برای اولاند پیروزی در دور دوم، نمایش فاتحان? بزرگی برای چپی های فرانسوی از زمان میتران تاکنون خواهد بود. البته نباید فراموش کرد که چپی ها برای پیشبرد اهداف و برنامه هایشان نیازمند اکثریت پارلمان هستند که انتخابات آن در ماه ژوئن برگزار خواهد شد که به نظر نمی رسد چپی ها در هر دو جبهه موفق باشند. در صورت شکست سارکوزی، او اولین رییس جمهور در جمهوری پنجم بعد از ژیسکاردستن در سال 1981 است که در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری شکست می خورد. با پیروزی اولاند سرنوشت سیاست ریاضت اقتصادی اروپا در هاله ای از ابهام قرار خواهد گرفت.

روزنامه مردم سالاری

گمانه زنی ها درباره انتخابات فرانسه

علی ودایع — Sat, 05 May 2012 06:33:50 GMT

لبخند الیزه به اولاند

مهلت رسمی تبلیغات دو فینالیست انتخابات ریاست جمهوری فرانسه برای دور دوم این انتخابات از بامداد شنبه پایان یافت. امروز انتخابات ریاست جمهوری فرانسه برگزار می‌شود؛5/43 میلیون نفر واجدالشرایط رای دادن هستند. فرانسوا اولاند سوسیالیست و نیکلا سارکوزی محافظه کار دو کاندیدایی هستند که در دور دوم به مصاف هم می‌روند. بزودی یکی از دو مرد مطرح صحن? سیاسی فرانسه، فصلی نو را در تاریخ این جمهوری رقم خواهد زد، یا نیکلا سارکوزی دوباره بر کرسی ریاست جمهوری تکیه خواهد زد یا فرانسوا اولاند کلید کاخ الیزه را از دستان او خواهد ربود. اما همه از پیروزی فرانسوآ سخن می‌گویند.

در شرایطی که نظرسنجی‌ها از پیشتازی فرانسوا اولاند در رقابت‌های انتخاباتی حکایت دارد، نیکلا سارکوزی تاکید با استیصال مدعی شد که وی همچنان می‌تواند رئیس جمهوری فرانسه باشد.به نوشته دیلی میل، نیکلا سارکوزی، رئیس‌جمهوری فرانسه گفت: گمان نمی‌کنم که انتخاباتی تاکنون تا به این اندازه نامشخص بوده باشد.

تازه‌ترین نظرسنجی‌ها پیش‌از برگزاری دور دوم نشان می‌دهد که فرانسوا اولاند، نامزد حزب سوسیال فرانسه پیروز خواهد شد.نظرسنجی‌های Ipsos و BVA نشان می‌دهد که اولاند در دور دوم 52.5 درصد و سارکوزی 47.5 درصد از آراء را به دست می‌آورند. موسسات نظرسنجی CSA و هریس اعلام کردند، اولاند 53 درصد و سارکوزی 47 درص از آراء را به دست می‌آورند. شینهوا با قاطعیت و اختلاف10درصدی اولاند را پیروز انتخابات فرانسه نامید.

هیچ کدام از روسای جمهور فرانسه همانند سارکوزی در دور نخست برگزاری انتخابات این چنین در موقع ضعف قرار نداشته‌اند. برخی از انتخابات امروز با عنوان همه‌پرسی علیه سارکوزی یاد می کنند؛همین امر ممکن است آرای خاکستری را علیه سارکوزی تحریک کند تا شکست سارکوزی سنگین‌تر شود.

اختلاف آرای دو نامزد حداقل شش درصد خواهد بود. فراخوان تحریم انتخابات از سوی «مارین لوپن»، نامزد پیشین راست‌های افراطی به زیان رئیس‌جمهور کنونی فرانسویان تمام خواهد شد. سارکوزی 57 ساله در دور اول انتخابات در 22 آوریل پس از اولاند قرار گرفت و رهبران سایر احزاب نیز از وی حمایت نکردند و مارین لوپن، رهبر حزب ملی فرانسه در جمع شش میلیون تن از هواداران خود گفت: «رای خالی» به صندوق‌ها بیندازید و این در حالی است که فرانسوا بایرو، رهبر حزب میانه فرانسه اظهار کرد که وی به اولاند رای خواهد داد.

«آنری گواینو» مشاور نیکلا سارکوزی رئیس‌جمهوری فرانسه هم، اظهارات فرانسوا بایرو را توهین آمیز و گزنده خواند.نامزد حزب اتحاد برای دموکراسی که 9.13 درصد آرا را در دور اول انتخابات ریاست جمهوری فرانسه از آن خود کرده بود، سارکوزی را به بی‌اعتنایی به اصول راستگرایان و خشونت متهم کرد.

نیکلا هرچه کرد نتوانست فرانسوا را مغلوب خود کند،شایدهم در فرانسه کسی نخواست سارکوزی را برنده بداند؛ واقعیت اینست که فارغ از هم? جنجال‌ها و سروصداهای زندگی شخصی سارکوزی و از سوی دیگر تبعات گزاف بحران اقتصادی، سارکوزی دیگر پایگاهی در میان مردم ندارد. از همین رو بود که ضعف اولاند در سخنوری و برنامه‌های ضعیفی که با آن روزهای روشنی را به مردم نوید می‌داد، استدلال‌های منطقی سارکوزی جایی برای تغییر آراء مردم باقی نگذاشت. گویی تاریخ در جمهوری پنجم دوباره تکرار می‌شود، میتران سوسیالیست که روزهای روشنی را به حقوق بگیران فرانسوی نوید می‌داد، طرفداران جناح راست ژیسکاردی را به خیانت به ارزش‌های کشور متهم می‌کرد؛ اما تاریخ به خوبی به یاد دارد که میتران نیز تنها در سالهای اولیه ریاست‌جمهوری به آرمان های چپی وفادار بود و دیری نپائید که او نیز دریافت که تفکرات چپی در دنیای رو به توسعه جایگاهی ندارد.

با این حال نمی‌توان این واقعیت را از نظر دور داشت که در اروپای امروز، چپ و راست به رغم اندک تفاوت در آراء و شیوه‌های اجرایی، فی‌الواقع طی دهه‌های اخیر مفهوم خود را به معنای کلاسیک از دست داده است و بعد از 17 سال زمامداری راستی‌ها بر فرانسه، اگر سیاستمداری چپ پا به عرص? سیاسی فرانسه می نهد، نباید انتظار داشت که او مجری سیاست‌هایی چپ گرایانه ای همچون میتران در ده? 1980 باشد.

تغییر دولت در پاریس می‌تواند پیامدهایی را نیز برای اروپا به بار بیاورد. او دخالت مرکل در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه را «ناخوشایند» ارزیابی کرد؛ چرا که الیزه نشین بعدی در سال‌های آینده می‌تواند نقش مشابهی را در امور داخلی آلمان به عهده بگیرد. اگر چه آلمان و فرانسه به ریاست جمهوری فرانسوا اولاند روابط دوستانه‌ای با یکدیگر خواهند داشت، ولی در پشت درهای بسته جنگ تمام عیاری درخواهد گرفت و در نهایت برای هر دو طرف درگیری راهی جز همکاری فشرده بر جا نخواهد ماند؛ چرا که بدون دوچرخه دو نفره آلمانی - فرانسوی هیچ چیز در اروپا جریان نخواهد یافت.

منتشره در روزنامه مردم سالاری

پایان همه امیدهای سارکوزی مقابل اولاند

علی ودایع — Fri, 04 May 2012 06:39:41 GMT

نیکلا مغموم بزرگ فرانسه

کمتر از 24 ساعت مانده است به انتخابات فرانسه و اوضاع رئیس‌جمهوری این کشور در نگاه کت آبی‌ها چندان مناسب نیست. سارکوزی که از مدت‌ها پیش گمانه‌زنی‌ها از سقوط وی حکایت داشت، اکنون رنگ واقعیت بر کابوس‌هایی که روزگاری در کاخ الیزه می‌دید، می‌بیند.

پس از دور نخست،فرانسوا بایرو، از حزب میان? «جنبش دموکراتیک» فرانسه در تصمیم گیری بی‌سابقه‌ای اعلام کرد که از فرانسوا اولاند، نامزد حزب سوسیالیست، برای ریاست جمهوری حمایت می‌کند.این سیاستمدار 60 ساله در دور نخست انتخابات ریاست جمهوری توانست نزدیک نه درصد آرا را به دست آورد. به این ترتیب امیدهای اولاند پر رنگ‌ترشد.

سارکوزی پس از شکست در دور اول امید فراوانی به رای مارین لوپن که با کسب 20درصد آرا پدیده این دوره از انتخابات طلقی می شود،داشت اما مارین تمام امید های اورا نقش بر آب کرد و اعلام کرد ملی گرایان از نیکلا حمایت نمی‌کنند. بعد از این شوک سارکوزی تمام امیدهای خود را در نبرد رودرو مقابل رقیب سوسیالیست خود جستجو می کرد.

فرانسوا اولاند و نیکلا سارکوزی، دو کاندیدای ریاست جمهوری فرانسه چهارشنبه شب در یک مناظر? تلویزیونی رودرروی هم قرار گرفتند. این مناظره که تنها مناظر? تلویزیونی میان دو نامزد راه یافته به دور دوم این انتخابات است، نزدیک به دو ساعت و پنجاه دقیقه طول کشید که طی آن دو کاندیدا به دفاع از برنامه های خود پرداختند.

میلیونها نفر در فرانسه این مناظره را که از دو شبک? اول و دوم تلویزیون فرانسه پخش شد، تماشا کردند. در این مناظره، دو کاندیدا بارها یکدیگر را به دروغگو بودن متهم کرده و برنامه‌های یکدیگر را به دلیل دور از واقعیت بودن غیرعملی خواندند.

نیکلا سارکوزی: «این یک دروغ است. این یک دروغ است.»

فرانسوا اولاند: «کدامیک؟ کدامیک؟»

نیکلا سارکوزی: «وقتی می‌گوید من همیشه از خود راضی هستم و مسوولیت کار‌هایم را قبول نمی‌کنم این یک دروغ است.»

فرانسوا اولاند: «خب، شما از خودتان ناراضی هستید. من اشتباه کردم و از شما عذرخواهی می‌کنم. شما از خودتان خیلی ناراضی هستید.»

نیکلا سارکوزی: «آقای اولاند، اینجا آزمون شوخی و طعنه زدن نیست.»

مناظره دو رقیب انتخابات ریاست‌جمهوری در فرانسه،‌ در حالی با اظهارات لفظی خشم آلود همراه بود که هر یک از این دو کاندیدا دیگری را به «دروغگویی» متهم کرد، اما هیچ یک از کاندیداها ضربه‌ای کاری به دیگری وارد نکرد و این مساله ممکن است به نفع اولاند، نامزد پیشتاز، تمام شود.فرانسوا اولاند با حمله به نیکلا سارکوزی در مورد کاهش تعداد مهاجران و مخالفت وی با رای دادن خارجیان گفت در صورتی که رییس‌جمهوری فرانسه شود اجاز? رای دادن خارجیان در انتخابات شهرداری و شوراهای شهر را به همه پرسی می گذارد.

مشکلات مربوط به منطق? پولی یورو یکی از مسائلی بود که بین دو نامزد مطرح شد. کاندیدای حزب سوسیالیست در این مورد گفت:“احساس می کنم که امور در حال تغییر است و حتی در مورد آلمان‌ها، برای آنها هم شرایط مربوط به بانک مرکزی اروپا و اوراق قرض? سخت‌تر شده است. امید تازه‌ای به وجود آمده و من برای هدایت این امید خود را متعهد می‌دانم و از فردای انتخابات ریاست‌جمهوری برنام? مذاکرات دوباره را با دیگر کشورهای اروپایی به اجرا خواهم گذاشت. به این ترتیب می‌توان حمایت لازم برای رشد ضروری اقتصادی در اروپا را جلب کرد و ضمن کاهش بیکاری، افزایش بدهی‌ها را نیز کنترل کرد.”

سارکوزی نیز در پاسخ به رقیب خود با دفاع از سیاست‌های خود و آلمان در مخالفت با اوراق قرضه در اروپا به منظور خرید بدهی کشورهای فقیرتر مانند یونان و اسپانیا گفت:“اوراق قرضه به چه معناست؟ یعنی اینکه آلمان‌ها و فرانسوی‌ها بدهی دیگران را تامین می‌کنند؟ من چنین چیزی را نمی‌خواهم چرا که امکان کاستن مخارج و بدهی‌ها و کسری بودج? ما را به خودمان نمی‌دهد. چه کسی این بدهی‌ها را که به روی دوش اروپا گذاشته ضمانت می‌کند؟ اگر این دو کشور آلمان و فرانسه است که باید اینکار را بکند؟، من این امر را کاملا غیرمسئولانه می دانم.”

رسانه‌های فرانسه در نخستین واکنش به این مناظره از آن به نام “جنگ اعداد” نام می‌برند که اشاره به حملات دو کاندیدا به یکدیگر با ارائ? آمار در زمینه‌هایی نظیر بیکاری، مالیات، مهاجران در این کشور و ادام? سیاست استفاده از انرژی اتمی دارد.

پس از این مناظره، نیکلا سارکوزی کاندیدای حزب سوسیالیست را در طول این مناظره خشن و عصبی خواند و این را جزو شخصیت فرانسوا اولاند دانست. فرانسوا اولاند نیز در سخنان کوتاهی، هدف حضور در ین مناظره را ضمن ارائ? برنامه‌های خود و نشان دادن غیرعملی بودن برنامه های آقای سارکوزی، معرفی خود به هوادارانش در چهره‌ای جدید به هنگامی که باید از حقوق آنها دفاع کند، دانست.

اما آیا این مناظره تغییری در جایگاه دو نامزد ریاست جمهوری ایجاد کرد؟

پس از مناظره تلویزیونی میان فرانسوا اولاند و نیکلاسارکوزی، نظرسنجی‌ها همچنان، آقای اولاند را با اختلاف 7 درصدی پیشتاز انتخابات ریاست جمهوری روز یکشنبه فرانسه می‌داند. البته روز جمعه گفته شده اولاند یک درصد پیشرفت کرده است و با رقم54 درصد در مقابل46درصد سارکوزی یکه تازی می‌کند. درهمین حال، به گزارش رویترز، علاوه بر این نتیجه این نظر سنجی حاکی از آن است که 31 درصد مردم فرانسه اظهارات اولاند را در مناظره اخیرش متقاعدکننده دانسته‌اند؛ این در حالی است که این درصد برای سارکوزی 29 درصد بوده است.

گائل اسلیمن، معاون یک انستیتو نظرسنجی در این باره می‌گوید: «خیلی شفاف بگویم، نظر سنجی‌ها پیش‌گویی‌هایی نیستند که سیاستمداران نتوانند آن را تغییر دهند. اکنون دیگر مبارزات انتخاباتی تقریبا تمام شده. دو کاندیدا مناظره خود را هم که انجام داده‌اند. اکنون فقط مگر آنکه یک فاجعه کاملا غیرقابل پیش‌بینی در 48 ساعت آینده بتواند مانع پیروزی فرانسوا اولاند در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه شود.»

اما سوالی که مطرح است این است که آینده حزب راست فرانسه در صورت شکست آقای سارکوزی چه خواهد شد؟

اگر آنچه که نظرسنجی‌ها پیروزی اولاند که محتمل ترین حالت ممکن است روی دهد، فرانسه شاهد،بحران و اختلافات شدید درون حزبی در میان راستگرایان خواهد بود. در این میان،حزب راست افراطی جبهه ملی هم می‌تواند بر روی آن مانور دهد. برای همین جبهه ملی عملا مایل به پیروزی اولاند است تا بتواند از این طریق اعضای مهم و با نفوذ راستگرا در پارلمان را به خود جذب کند.

اکنون کاندیدا‌ها در حال بازی کردن آخرین کارت‌های خود هستند، اما تا این لحظه هیچ یک از کاندیداها برگی رو نکردند که انتخابات تحت‌الشعاع قرار گیرد.

چرک و عفونت زخم ترکمنچای

علی ودایع — Thu, 01 Mar 2012 06:12:52 GMT

سرزمین پارس در طول تاریخ شاهد صف‌آرایی دشمنانی بوده است که به وجب، وجب خاک و تمدن آن با کینه چشم طمع دوخته اند.
تزارهای روس و کت قرمزهای بریتانیایی قطورترین پرونده خباثت ها را علیه مردم ایران در ذهن پارسیان حک کرده اند. ظرف یک سال گذشته نوع صف بندی ها در میان اهمال کاری برخی سیاستمداران و دیپلمات ها تغییر کرده است; البته شاید گسترده تر شدن تعداد دشمنان ایران خارج از توان پاستور بوده است که این هم عذر بدتر از گناه است.
روز یکشنبه خبرگزاری آسوشیتدپرس از معامله 1/6 میلیارد دلا ری تل آویو با باکو نوشت تا خبری که دور از ذهن هم نیست برخی را نگران کند.
گرچه قدرت دفاعی و نظامی ایران اسلا می هر قدرت منطقه ای و فرامنطقه ای را دچار وحشت می کند اما دست کم گرفتن این نوع تحرکات دور از عقل سلیم است.
در روزهایی که شیخ نشینان خلیج همیشه پارس انواع سیاست های خصمانه را در سایه همراهی غرب و خلاء دیپلماسی متوازن باغ ملی، علیه منافع ملی ایران در هر نقطه از جهان اعمال می کنند; اسرائیل پازل مهلکی را در شمال ایران طراحی می کند و فازهای آن را مرحله به مرحله به پیش می برد.
پس از درگذشت حیدرعلی اف، جمهوری آذربایجان، همسایه نسبتا محترم شمالی ایران با چندین کیلومتر مرز مشترک شروع به دوری از مادر خود کرد!
الهام علی اف با رویگردانی از ایران اسلامی کشور خود را تبدیل به میدان یکه تازی غرب کرد.
در ابتدا قراردادهای کلا ن اقتصادی بین باکو و دیگر کشورهای متخاصم با ایران بسته شد، در مرحله بعد هیات های نظامیان رده بالای پنتاگون و ناتو، میهمانان بیگانه سواحل دریای خزر شدند; سپس مانورهای مشترک آذربایجان آغاز شد تا آنکه از پس خنده های ظاهری جناب رئیس جمهوری، دشمنی ها علنی شد.
این تحولات از سال 86 که آغاز شد با توقیف محموله ایران در مرز آستاراخان علنی شد. اما سال 1390، سال رونمایی از انواع اقسام ماجراجویی ها بود. فروردین ماه 90 در بحبوحه جنجالی که ویکی لیکس علیه کاخ سفید به پاکرده بود، افشا شد که اسرائیل از خاک جمهوری آذربایجان علیه ایران جاسوسی کرده است. در مرداد ماه رادارهای جاسوسی آمریکا در خاک جمهوری آذربایجان مستقر شد. در مهرماه بودکه سرباز ایرانی توسط آذری ها به شهادت رسید و در آبان هم این کشور اعلا م کرد میزبان گروهی از ساکنان اردوگاه اشرف می شود. آذرماه بودکه خبرنگار ایران اخراج شد و در نهایت این کشور محل ترانزیت تروریست های موساد بود که دانشمند هسته ای ایران را ترور کردند.
تمام آنچه که در سال 90 میان ایران و آذربایجان گذشت، با قرارداد مشکوک اسرائیل- آذربایجان، نشان از تنش فزاینده در آینده دارد. گرچه در دل برخی جمهوری آذربایجان باید ضمیمه خاک ایران اسلامی شود تا این سرزمین متعلق به دامان سرزمین پارس بازگردد اما بر اساس قوانین بین المللی باید به حق حاکمیت باکو احترام گذاشت و با آنها در تعامل سازنده بود. اما زخم کهنه ای که فتحعلی شاه قاجار با بی غیرتی تمام در عهد نامه ترکمنچای در چشم ایران ایجاد شده بود امروز با همراهی حمایت غرب و به خصوص تل آویو و در سایه اهمال کاری پاستور شروع به عفونت کرده که ممکن است در نهایت چرک کند!
ورای تمام تنش آفرینی های باکو، گروهی از نمایندگان پارلمان جمهوری آذربایجان با ذهن توهم گرای خویش، حمله لفظی به جمهوری اسلا می ایران داشته و خواهان تغییر نام این کشور به «جمهوری آذربایجان شمالی» شده اند.
آنها با خیال واهی و ذهن توهم گرا، جدا از تعلق خاطر غیرتمندان آذربایجانی، سیاست تجزیه استان آذربایجان را به عنوان استراتژی کلان خود در مناطق آذری زبان ایران اسلامی دنبال می کنند. «آذربایجان جنوبی» عنوانی است که ملی گرایان حامی حیدرعلی اف به شهرهای آذری ایران اطلاق می کنند. زخمی که با بی غیرتی فتحعلی شاه قاجار بر چشم ایران و شمال سرزمین پارس ایجاد شده بود، ظرف چند سال گذشته دوباره سرباز کرده است و با توجه به کشف منابع نفتی در دریای خزر و بحث ترسیم مرز کشورهای حاشیه دریای خزر; افزایش می یابد. براساس پازل مهلک که تل آویو ترسیم کرده است، ایران باید درگیر عناصر وابسته ای شود که سازجدایی طلبی در مناطق آذری زبان ایران می نوازند و توهم سرزمین بزرگ آذربایجان را در ذهن می پرورانند. اما در این بین یک نکته را مقام های امنیتی و به خصوص دستگاه دیپلماسی ایران باید بدانند، و آن، این که در اتاق فکر جنگ های متوازن و نامتوازن با تهران کسی منتظر پاسخ ایران نیست و تئوری و پازل های رنگ رنگ برای عملیاتی شدن آماده است. نوع واکنش در قبال قرآن سوزی توسط نیروهای آمریکایی در افغانستان و محکومیت آن با تاخیر چند روزه از سوی جمهوری اسلا می که به عنوان یک کشور مسلمان پیشرو محسوب می شود نشان از خلا ءوجود یک دیپلماسی و استراتژی منسجم در تهران است. مبادا روزی فرا برسد که نحله های فکری مخرب که با سوء استفاده از عملکرد ضعیف برخی مسوولین ایجاد می شوند حیثیت جگرپاره ایران و سرزمین پارس را در خطر افکند.

سرمقاله سانسور نشده مردم سالاری

(بدون عنوان)

علی ودایع — Tue, 21 Feb 2012 06:49:36 GMT

انتخابات در همه کشورهای دموکراتیک جهان به معنی تعیین مسیر حرکت و نوع اعمال قوانین توسط احزاب و افراد است; راهی برای جلوگیری از دیکتاتوری و فساد که حاکمان را در مقابل ملت به عنوان یک متهم می نشاند تا پاسخگوی عملکردخود باشند. تبرئه آنها با رای مثبت ملت مواجه می شود و محکومیت، آنها را از اریکه قدرت به زیر می‌کشد.

در سایه این چرخش نخبگان اولا مسوولین خود را زیر نگاه تیز و برنده مردم می بینند ثانیا دیگران که سعی بر کسب قدرت دارند را وادار به رقابت در چارچوب معین و قانونمند می‌کند.

نبود انتخابات و بی اعتنایی به رای مردم، کشورها را یا دچار آشوب و جنگ داخلی می کند یا به دیکتاتوری هایی از جنس مبارک و سرهنگ قذافی منتهی می شود. در ایران اسلا می ورای احترام به نظر ملت در قبال عملکرد مسوولین نظام و ایستادگی مقابل رگه های دیکتاتوری که پس از چشیدن طعم شیرین قدرت به وجود می‌آید، چارچوب انتخابات مجلس شورای اسلا می و ریاست جمهوری مورد سنجش قرار می گیرد. انسان، انسان است; چپ، راست، بالا یا پایین نمی شناسند. هر کس ممکن است مورد وسوسه شیطان قرار بگیرد گرچه در ابتدا با نیت خیر وارد میدان شده باشد. البته برخی هم از همان ابتدا با نیت شیطانی برای تصاحب مال نامشروع و کسب قدرت نقاب به چهره می زنند. این گروه به نظر و رای ملت نه تنها احترام نمی گذارند بلکه رودرروی قانون اساسی می ایستند تا غائله ای همانند 14 اسفند 58 را تصویر کنند.

بیش از یک سال است که واژه«جریان انحرافی» با سوژه انتقادات با نیش و کنایه از آقای خاص، نقل مطالب برخی افراد شده است که با نزدیک شدن به انتخابات مجلس شورای اسلامی به عنوان یک تهدید برای حیثیت نظام از سوی آنها مطرح می‌شود. روزی نیست که اخبار تحرکات آشکار و پنهان جریان انحرافی با هزینه شدن پروژه های گران قیمت این گروه منتشر نشود. گروهی اندک با ساختار قدرت هرمی در موضع اقتدار در مقابل هر منتقدی می ایستد و آن را از صحنه حذف می کند. تا آن که چندی پیش شوک بزرگی توسط اختلا س بزرگ یک گروه اقتصادی ایجاد شد. هشدارها نسبت به وقوع یک زلزله مهیب توسط گسل خاموش آغاز شد و از لزوم برخورد قاطع قوه قضائیه سخن به میان آمد.

دادستان کل کشور مسوول پیگیری این پرونده شد، کارآگاهان و بازرسان سرنخ‌های این پرونده را دنبال کردند اما شایعاتی وجود داشت مبنی براین که برخی متهمین پشت خط قرمز ایستاده اند و نمی توان سرنخ های اختلا س 3000 میلیاردی آقای «میم الف» را دنبال کرد. دادستان کل کشور صراحتا از اعمال فشار توسط برخی افراد به قوه قضائیه خبر داد اما روند پیگیری پرونده ادامه یافت تا نخستین جلسه دادگاه اختلا س تاریخی ایران تشکیل شد.

در طول پیگیری پرونده، برخی ساکت و آرام تنها نظاره گر ماجرا بودند و حتی از کنار اخبار لحظه به لحظه متهمین جدید و اعترافات آنها می گذشتند. حال ساکتین اختلاس دچار تشنج شده اند، آیا چوبی که قوه قضائیه به دست گرفته دزد را دچار تشنج کرده است؟

آیا پای کسانی در این پرونده گیر است که دادگاه اختلا س را علی رغم تذکرات مبنی بر پرهیز از دخالت در روند رسیدگی می خواهند به انحراف بکشند؟

بی شک نخستین مغضوب جریان انحرافی بیش از هرکس سند و مدرک از اختلاس بزرگ در دست دارد. آیا رازی در پس پرده نهان است که این شخصیت قضایی باید مورد حمله قرار گیرد؟

به موازات کالبد شکافی اختلاس، بحث دخالت این گروه با الهام از سیستم مالی ولادیمیرپوتین برای تصاحب بیت المال و قدرت سیاسی مطرح شد. زنگ خطری که مدت ها شنیده نمی شد، ناگهان جدی گرفته شد.در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلا می مبادا ساکتین اختلا س و مرتبطین پنهان پرونده قطور اختلا س بتوانند با هزینه کردن سرمایه های بادآورده که نتیجه مهندسی سیاه است، در انتخابات حضور یابند; که پیروزی آنها تبعات سنگین تری برای نظام جمهوری اسلا می خواهد داشت.

همه با توجه به سخنان مقام معظم رهبری باید بدانند که خط قرمزی جز اسلا م و قانون اساسی در ایران اسلا می وجود ندارد. هرگونه عقب نشینی در مقابل هر مقام مفسد در هر رتبه ای خیانت به آرمان های امام(ره) و شهیدان انقلا ب اسلامی است.

میت رامنی یکه تازی می کند

علی ودایع — Wed, 01 Feb 2012 05:39:56 GMT

قتل اوباما توسط یک کابوی

گویی ستاره بخت یک مرد آمریکایی با شلوار جین آمریکایی و کفش و کمربند خاص گاوچران ها شروع به درخشیدن کرده است. وی با تلفیقی از جان وین ستاره سینما و ریگان رئیس جمهور سابق آمریکا ایالت های آمریکا را یک به یک فتح می کند. او که یک کابوی (BOY COW) تمام عیار است همانند فیلم های وسترن رقبایش را یک به یک از میدان به در می کند تا در مقابل یک کاکا سیاه (اصطلاحی که به سیاه پوستان آمریکا اطلاق می شد) به نام باراک اوباما قرار گیرد و او را در کاخ سفید با یک فن هفت تیر کشی نقش زمین کند. آمریکایی ها که از هر موقعیتی برای تبلیغ و بزرگ نمایی کشور خود بهره برداری می کنند هر چهار سال یک بار در جریان انتخابات ریاست جمهوری خود و رقابت های کاندیداها، معرکه ای بزرگ و پر زرق و برق به راه می اندازد. در روزهایی که دموکرات ها کاندیدایی جز باراک اوباما ندارند، جمهوریخواهان با یکدیگر رقابت های سخت و گاه کشنده ای دارند.
رامنی که در سه دور قبلی ایالت های "آیوا"، "نیوهمپشایر" و "کارولینای جنوبی" همواره در میان دو نفر اول بود، سه شنبه توانست با شکست دادن نزدیک ترین رقیب خود، "نیوت گینگریچ" اکثریت آرای جمهوری خواهان فلوریدا را به خود اختصاص دهد.
رامنی در ایالت نیوهمپشایر هم برنده رقابت های درون حزبی جمهوری خواهان شده بود. فلوریدا که یکی از ایالت های کلیدی آمریکا برای این انتخابات به شمار می رود، چهارمین ایالتی بود که نامزد جمهوری خواه مورد نظر خود را برای دوئل نهایی با "باراک اوباما" در انتخابات آتی ریاست جمهوری این کشور انتخاب کرد. 10ماه مانده به انتخابات الکترال آمریکا،رامنی با شکست دادن نزدیک ترین رقیب جمهوری خواه خود، نیوت گینگریچ، در این ایالت هم اینک گام بزرگی در جهت معرفی شدن به عنوان رقیب اصلی باراک اوباما در انتخابات ریاست جمهوری ماه نوامبر سال جاری برداشته است. شمارش کامل آرا در فلوریدا حاکی است که میت رامنی 46 درصد، گینگریچ، رییس پیشین مجلس نمایندگان 32 درصد، ریک سنتورم، سناتور پیشین پنسیلوانیا 13 درصد و ران پال، نماینده تگزاس در مجلس نمایندگان هفت درصد از آرا را به خود اختصاص دادند. میت رامنی، فرماندار پیشین ماساچوست و مولتی میلیونر است; وی همانند دو نامزد دیگر حزب جمهوری خواه یعنی نیوت گینگریچ و ریک سنتورم در سخنانی وقاحت آمیز وعده داده است که در صورت پیروزی در انتخابات، ایران را از راه تشدید فشارها، وادار به عقب گرد اتمی خواهد کرد. میت رامنی اسنادی منتشر کرده که نشان می دهد او در دو سال گذشته 42 میلیون دلار درآمد داشته است و مشمول پرداخت بیش از شش میلیون دلار مالیات شده است. وی سه شنبه شب پیروزی خود را در مرکز همایش های شهر تمپا جشن گرفت و در این جشن، افراد سرشناس زیادی از شرکت های مهم و هم چنین سیاستمداران مختلف حضور داشتند. میت رامنی در سخنرانی خود پس از پیروزی در انتخابات ایالت فلوریدا گفت که "آماده ام تا این حزب و کشور خود را رهبری کنم." وی در ادامه خطاب به باراک اوباما، رییس جمهوری فعلی آمریکا گفت: "آقای رییس جمهوری، تو را برای رهبری انتخاب کرده بودند اما تو به دنباله رو بودن روی آوردی، الان زمان آن رسیده است که کنار بروی." رامنی با لحنی تند در میان تشویق حامیانش گفت،اوباما می خواهد آمریکا را به مکانی تبدیل کند که دیگر هیچ کسی نتواند آن را بشناسد اما من ارزش ها و قوانین واقعی جامعه آمریکا را احیا می کنم.
ایالت فلوریدا به خاطر فضای رقابتی شدیدتر رسانه ای و بزرگ بودن مساحت آن، از ایالت های دشوار برای پیروزی نامزدهای انتخاباتی به شمار می رود و پیروزی در این ایالت برای کاندیداها حائز اهمیت بسیار است. میت رامنی در ماه گذشته با 29 درصد آرا برنده انتخابات نیوهمپشایر شده بود . در انتخابات آیووا، که نخستین زورآزمایی نامزدهای جمهوریخواهان بود، ریک سنتورم به پیروزی رسیده بود. انتخابات درون حزبی جمهوری خواهان طی ماه های آینده در ایالت های دیگر آمریکا ادامه خواهد یافت و یکی از نقاط اوج آن روز ششم مارس خواهد بود که به "سه شنبه بزرگ" معروف شده است. در این روز، ده ایالت از جمله ماساچوست، تگزاس و ویرجینیا در انتخابات مقدماتی جمهوریخواهان به نامزد مورد نظر خود رای خواهند داد. قرار است که کنوانسیون حزبی جمهوری خواهان در روزهای 27 تا 30 اوت در فلوریدا برگزار شود که در آنجا نامزد نهایی این حزب برای رقابت ماه نوامبر مشخص خواهد شد.
میت رامنی با بهره برداری از ضعف اقتصادی دولت باراک اوباما و مانور بر احیای هویت آمریکایی جریان های مختلف مخالف دموکرات ها را همراه خود کرده است. آنها هویت خویش را در بوی باروت و جنگ می بینند که برای طیف وسیعی از آمریکایی ها نشان دهنده اقتدار ایالات متحده است. دموکرات ها تعداد زیادی از کرسی های خود را در سنا و مجلس نمایندگان از دست داده اند و این موضوع را برای آنها تا حد زیادی مهلک و کشنده می کند.
برخی می گویند رامنی زیادی آمریکایی است اما همین موضوع برای بسیاری بر جذابیت میت می افزاید.
در جریان رقابت 2012 جمهوریخواهان که رامنی از مک کین شکست خورد، درآن برهه انتقاداتی درباره مذهب وی وجود داشت، تا جایی که او مجبور شد طی سخنرانی در دسامبر 2007 بر عقاید مسیحی خود تاکید کند و اعتقادات مورمون خود را کم اهمیت جلوه دهد. بهتر است اشاره ای به مورمونیسم و فعالیت مذهبی رامنی به عنوان یک مورمون داشته باشیم.
مورمون ها یک فرقه مذهبی هستند که خود را پیروان راستین عیسی مسیح می دانند. واژه مورمون بیشتر به اعضای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر الزمان (که کلیسای مورمون ها خوانده می شود)، اشاره می کند .
این فرقه با داشتن مکاشفات جدید و اضافه کردن کتاب های دیگر در کنار کتاب مقدس (تنها منبع مورد موثق و اعتبار) خود را از مسیحیت اصیل جدا کردند. توانایی مالی بالا باعث نفوذ و تاثیر زیاد این فرقه در میان ملیت های مختلف در کشورهای مختلف دنیاست. شبهات بسیاری در مورد عقاید مورمون ها وجود دارد که با مسیحیت در تضاد است.
در تعالیم مورمون ها خدایان بسیاری وجود دارد، عیسی مسیح با خدا هم ذات است او مخلوق نیست بلکه از ازل وجود داشته است. عمل مسیح بعنوان کفاره گناهان تنها قادر است که گناهان پیشین را پاک کند.
به همین منظور انسان برای تحصیل نجات می بایست به اعمال نیکو دست یابد. بر اساس عقاید مورمون ها در خارج از کلیسای مورمون نجات وجود ندارد. عادل شمردگی توسط ایمان مردود است و نجات شامل ایمان به مسیح، توبه، تعمید آب، اعمال نیکو و تعمید روح القدس با دست گذاری کشیشان مورمون می باشد. این نجات فرایندی است که به خدا شدن منتهی می گردد.
استگاه مورمون ها کشور آمریکاست. این آئین توسط یک کشیش آمریکایی به نام ژوزف اسمیت در سال 1830 تاسیس شد. سنت چند همسری برای مردان در میان مورمون ها از دیرباز وجود داشته است. اسمیت به عنوان بانی این فرقه در سال 1843 تعدد زوجات را متداول کرد. گفته می شود اسمیت در هنگام مرگ به سال 1844 دارای 48 همسر بود.
جمعیت حال حاضر مورمون های جهان بیش از 14 میلیون نفر برآورد شده است از این تعداد بیش از نیمی از آنان خارج از ایالت متحده زندگی می کنند. آمریکائیان مورمون بیشتر در ایالت یوتا زندگی می کنند. جایی که 60درصد مردم آن مورمون هستند. ایالت های آیاداهو با چهارده درصد، نوادا نه درصد، آریزونا شش درصد، اورگان 4 درصد و 3 درصد از جمعیت سایر ایالت ها را مورمون ها تشکیل می دهند.
میت رامنی 64 ساله مابین سال های 1966-1968 مدت دو سال به عنوان مبلغ مذهبی مورمونیسم در فرانسه خدمت کرد. در سه ماه آخر فعالیت در پاریس وی به ریاست مبلغین مذهبی برگزیده شد. رامنی تصدیق کرده است، در نتیجه تجربه تبلیغ آئین مورمونیسم ایمان وی عمیق تر شده است.
پس از بازگشت به آمریکا، رامنی در دانشگاه خصوصی مورمون های یوتا حضور پیدا کرد. در آن جا وی یک برنامه تلویزیونی را درست کرد که از طریق آن میلیون ها دلار به دانشگاه کمک جمع آوری کرد. کمک هایی که رامنی طی سال های اخیر به کلیسای مورمون ها اعطا کرده حدود 10 میلیون دلار تخمین زده می شود.
روند انتخاب کاندیدای نهایی جمهوری خواهان به این صورت است که یک فرد باید نخست در انتخابات درون حزبی جمهوری خواهان ایالت ایداهو پیروز شود. تا اینجای کار بخت با رامنی یار است زیرا حدود 25درصد از جمعیت افراد معتقد به مذهب یعنی یک پنجم جمعیت این ایالت را مورمون ها تشکیل می دهند .
براساس آخرین نظرسنجی ها میت رامنی از باراک اوباما در نظر افکار عمومی پیشی گرفته است; با کلیت آنچه که گفته شد، میت رامنی به عنوان یک ستاره وسترن به پیش می رود و هیچ کس قادر نیست جلوی اورا بگیرد. دور از ذهن نیست که ظرف چند ماه آینده تیر جمهوری خواهان بر سینه اوبامای سیه چرده بنشیند و کاخ سفید باز به تسخیر جنگ سالاران نو محافظه کار درآید و اوباما توسط یک کابوی آمریکایی به قتل برسد.

منتشره در روزنامه مردم سالاری

مطلب مرتبط: عطر باروت ریگان در لباس میت رامنی (16مهر1390)

بازی گربه های انحرافی به کلاف مشکلات

علی ودایع — Tue, 31 Jan 2012 05:37:07 GMT

نام ماه بهمن با انقلاب اسلا می گره خورده است; در آستانه سی وچهارمین بهار جمهوری اسلامی در سرزمین پارس و یک گام مانده به انتخابات مجلس شورای اسلامی حرکات مشکوک، هر روز پررنگ تر می شود. ایران اسلا می همواره در طول تاریخ روزهای پرفراز و نشیبی را تجربه کرده است، اما همواره توانسته با موفقیت از طوفان های مهیب و راه های پرپیچ وخم عبور کند.

استعمارگران آرزوی به گل نشستن یا غرق شدن آرمان های امام خمینی(ره) را دارند، طبیعی است آنها با خشم و کینه اهتزاز پرچم سه رنگ و مقدس ایران را نظاره می کنند.پرونده هسته ای ایران همیشه با جنجال غرب برای سودجویی و ضربه زدن به چهره ایران همراه بوده است اما این سیاست غربی ها همیشه دچار چالش بوده است.

آنها تصمیم بر تحریم نفت ایران و جلوگیری از معاملا ت ایران گرفته اند تا همزمان با افزایش قیمت ناشی از هدفمندی یارانه ها به مردم فشار وارد کنند و در نهایت از نارضایتی ها حداکثر بهره را ببرند. در این میان آنها به برخی عناصر کم خرد و منفعت طلب در داخل امید بسیاری بسته اند. در نگاه آنها این گروه بسیاری از سیاست های کارشکنانه را عملیاتی می کنند به گونه ای که از یک عنصر دست نشانده نیز موفق تر عمل می کنند. البته بریتانیایی ها هم در طول سالیان استعمار آموختند که با اختلا ف افکنی و بهره گیری از نقاب های رنگارنگ برای هم پیمانان خود سرمایه های ممالک مختلف را چپاول کنند. همانطور که گفته شد، غرب که در امتحان مهلک 8 سال جنگ شکست تحمیلی را در پرونده خود می بینند، پس از پروژه تهاجم فرهنگی به جنگ اقتصادی امید فراوان بسته است.

همزمان با این تغییر استراتژی شعله های آتش ارزش قیمت ریال، اقتصاد را در خود بلعید و قیمت ارز و سکه به شکل نجومی افزایش یافت. اگرچه خوشبختانه این اتفاق ناخوشایند متوقف شده است اما انتقادات برخی مقامات پاستور از رسانه ها قابل تامل است. سقوط ارزش ریال مورد بهره برداری برخی جریانات سیاسی برای انتقاد از دولت قرار گرفت که در همه جای دنیا برای به چالش کشیدن رقیب طبیعی است اما بخش اعظم این انتقادات به عملکرد دولت در بحث آتش سوزی ریال وارد است.
اطلا ع رسانی لحظه ای اگر باعث پرواز عمودی سکه و ارز شده باشد اثری از بورس های خارجی همچون داکس، وال استریت، نیکی، داوجونز، فوتسی و دیگر غول های بورس جهان باقی می ماند؟ در جریان سقوط زنجیره ای بورس های جهان هیچ کس از رسانه ها انتقاد نکرد، زیرا اطلا ع رسانی لحظه ای یک امر عادی تلقی می شود.

بر فرض که برخی رسانه ها با دولت عناد داشته باشند; در مقابل، رسانه های دولتی که از تجهیزات هنگفت و سرمایه های کلا ن بهره می برند چرا اقدام آنها را بی اثر نکردند؟ آیا اوضاع اقتصادی ایران اسلا می آنقدر ضعیف شده است که یک رسانه می تواند حرکت سرمایه های مردم را کنترل کند؟ اگر سقوط تاریخی ریال را ین ژاپن تجربه می کرد، مقامات پاستور هنوز هم می توانستند دیگران را مقصر اعلا م کنند؟ آیا وزیر محترم اقتصاد در هوای دود گرفته تهران بهتر از هوای آفتابی کاراکاس نمی توانست به کنترل بحران ریال کمک کند؟ سقوط ارزش بورس های جهان رهبران اقتصادی غرب را وادار می کند که بیش از 17 مرتبه در طول 2 سال گذشته دور یک میز برای نجات اقتصاد جهانی با یکدیگر چانه زنی کنند اما مقامات مسوول ایران علی رغم تذکرات مقام معظم رهبری برای پیگیری مشکلا ت مردم آن هم در سال جهاد اقتصادی از هم اندیشی منسجم خودداری می کنند. گویا دست های پنهان نمی خواهند نگاه مردم متوجه امور داخلی مملکت باشد. گربه های جریان انحرافی با کلا ف مشکلا ت مردم آن چنان بازی می کنند که در زندگی مردم گره افتد; آنها با اقتصاد صف و تشویش اذهان عمومی با چاشنی فرافکنی می خواهند دیگر کسی پیگیر پرونده رمالا ن و جادوگران موصوف نباشد.

در میان غباری که به پا شده کارشکنی در رسیدگی به پرونده اختلا س بزرگ و دیگر پرونده های زنجیره ای هم سوبا آن از اهداف مهندسی شاخه اقتصادی جریان انحرافی است. در بلبشویی که به پا شده گربه های جریان انحرافی، بازی موش و گربه را هم به راه انداخته اند! این گربه باهوش با برخی چهره ها و ارزش ها آنچنان بازی می کند تا به عنوان یک رقیب غیرقابل مهار وارد عرصه انتخابات شود. نظام جمهوری اسلا می ایران در روزهایی طوفانی و حساس تر از آنچه که امروز تجربه می کند گره های بزرگ تر از آنچه که امروز رخ داده را گشوده است.

سرمقاله روزنامه مردم سالاری

رسانه افشاگر، تیر خلا ص به فساد

علی ودایع — Tue, 10 Jan 2012 10:21:23 GMT

حدود 4 ماه از افشای پرونده قطور 3 میلیارد دلاری اختلاس بزرگ در ایران می گذرد. دستگاه قضا در جاده سنگلاخی کشف جنایت در حق ملت به سختی پیش می رود و عزم آن کرده سوزن برگه های پرونده شوم اختلاس بزرگ را از انبار کاه جرایم آقایان خاص کشف و ضبط کند. تصاحب یک کوه دلا ر توسط افراد نزدیک به افراد خاص تر، غیرممکن است یک شبه و بدون ارتباطات خاص مهندسی شده باشد.

اخبار منتشر شده درباره رسیدگی به پرونده قطور اختلاس حکایت از ابعاد غیرقابل هضم آن دارد، درحالی که مردم سرزمین پارس با جدیت پیگیر سواستفاده مالی خائنین به کشور و انقلاب هستند در سرزمین ژرمن ها اتفاق جالبی افتاده است. برلین چند روزی است پلک بر هم نگذاشت، معترضین خشمگین پشت خانه کریستین وولف صف کشیده اند.

رئیس جمهور آلمان را به صلابه کشیده‌اند که چرا از یک دوست 500 هزار یورو وام گرفته است؛وولف که 18 ماه پیش سمت تشریفاتی را در کنار آنگلا مرکل تصاحب کرده، امروز مقابل مردم آلمان به دلیل دریافت این وام و تلاش برای تحت فشار قرار دادن نشریات، زانوزده است.

کریستیان ادعا می کند این مبلغ را از یک دوست خانوادگی و محل ثروت خانگی وی وام گرفته است نه موسسات مالی، موضوعی که با همین رویکرد هم برای منتقدین وی قابل پذیرش نیست.

در برلین جراید با استفاده از جریان آزاد اطلاعات رئیس جمهوری را در دادگاه افکار عمومی بازخواست می کنند. در نگاه آنها به صلیب کشیده شدن و مجازات وولف به چهره کشور ضربه نمی زند، بلکه سیستم حکومت آنها را در مقابل فساد واکسینه می کند. آنها آموخته اند که منافع ملی را فدای منافع حزبی خود نکنند. البته واکنش مردم کفش به دست و تجمع نیز نشان از واکنش تند مردم آلمان به بحث فساد سیاستمداران دارد.

در همین حال نباید از یاد برد، کوتوله رم هم درگیر پرونده های فساد بزرگ و کوچکی بود که در نهایت تحت فشار افکار عمومی علی رغم سماجت منحصر به فرد، برلوسکنی از قدرت کناره گیری کرد. نگاه به همین دو پرونده نشان می دهد مردم قاره سبز قائم به فرد یا حزب خاص نیستند و حیثیت کشور خود را مهمتر از اشخاص می دانند.

در کشورهای غربی اگرچه وجود فساد و اعمال نفوذ برخی لابی های قدرت محرز است اما رسانه های مستقل به عنوان رکن چهارم دموکراسی، نقش اصولی در مبارزه با فساد دولتی و مافیایی دارند اگرچه روزنامه نگاران در طول سالیان متمادی تلفات سنگینی در نبرد قلم با فساد داده اند اما آنها بر راه خود پافشاری می کنند.

در میان رسانه های افشاگر، جولیان آسانژ با سایت ویکی لیکس; بسیاری از سیاست های مخفی کاخ سفید را نقش برآب کرد و تبدیل به کابوس مهلک واشنگتن شد.

متاسفانه در ایران اسلامی برخورد رسانه ها آنچنان بایسته نبود که عوامل و عاملان فساد را به مردم معرفی کنند و نتوانستند همانند رسانه های آلمانی فضا را برای مفاسد اقتصادی تبدیل به جهنم کنند.

رسانه های ایرانی در مقابل مفاسد اقتصادی نتوانستند یار قابل اتکا برای دستگاه قضایی باشند زیرا با نگاه های خاص حزبی و گروهی یا دست به سانسور اطلا عات زدند و فرا فکنی کردند یا، اطلا عات را با اغماض منتشر کردند.آیا توجه رسانه ها و مسئولین به فرمان 8ماده ای مقام معظم رهبری اینقدر سخت و دشوار است؟

تجربه آلمان و ایتالیا که اکنون کاملا ملموس است نشان می دهد، رسانه های مستقل افشاگر، تیر خلا ص به فساد هستند. دولت ها در هر مورد باید پاسخگوی ملت باشد در غیر این صورت افکار عمومی همانند گیوتین آنها را به مرگ سیاسی دچار خواهد کرد.

قدرت و فساد دو عنصر درهم تنیده است که مکان و زمان نمی شناسد و هر لحظه ممکن است این عنصر یک زخم چرکین در هر کشوری ایجاد کند; خواه یک کوه دلا ر، خواه یک مشت یورو هر دو می تواند سنگ بنای فسادی باشد که تبدیل به سرطان بدخیم می شود. اگر چه برای آنگلا مرکل، بازخواست وولف دردناک است اما وی راه چاره ای در مقابل مردم ندارد، زیرا خط قرمزی جز حیثیت ژرمن ها وجود ندارد.

سرمقاله روزنامه مردم سالاری

گزارش تند عفو بین الملل درباره بهار عربی

علی ودایع — Mon, 09 Jan 2012 10:10:56 GMT

مرثیه حقوق بشر پس از طغیان ملت

یک دیکتاتور دیگر عرب سعی دارد از مهلکه بگریزد، دولت موقت یمن با مصونیت "علی عبدالله صالح" رئیس جمهوری این کشور از پیگرد قضایی موافقت کرد. دیکتاتورسوخته یمن، ماه نوامبر طرح شورای همکاری خلیج فارس که هدف ا ز آن پایان دادن به بحران سیاسی در یمن بود را امضا کرد.
بدین ترتیب زمینه برای کناره گیری وی از قدرت بر اساس طرح شورای همکاری خلیج فارس و پایان یافتن اعتراض ها علیه حاکمیت صالح هموار شد.همواره، تظاهرکنندگان موافقت نامه ای را که صالح ماه گذشته امضا کرد و براساس آن در ازای واگذار کردن قدرت از مصونیت قضایی برخوردار می شود، محکوم کردند و باید منتظر واکنش تند مردم به این توطئه بود. در بحرین یک فعال حقوق بشر به شدت توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و همچنان نیروهای امنیتی با خشونت مقابل معترضین مقاومت می کنند. در حالی که دو معترض به اعدام محکوم شده اند ، یک مامور پلیس بحرین به جرم شرکت در 11 مورد تظاهرات اعتراضی و غیبت غیر موجه از خدمت به هفت سال و نیم حبس، به جرم تحریک مردم علیه حکومت، به سه سال حبس و به جرم اخلال در نظم عمومی به دو سال حبس و انفصال دائم از خدمت محکوم شده است.
درکشاکش جنگ مردم و دیکتاتورهای عرب، عفو بین الملل در گزارشی 80 صفحه ای با عنوان "یک سال طغیان: وضعیت حقوق بشر در خاورمیانه و در شمال آفریقا" اعلام کرد: جنبش های اصلاح طلب به رغم خونریزی و بازداشت ها فروکش نکرده است اما نسبت به سرکوب جنبش های اعتراضی در کشورهای عربی در سال 2012 اظهار نگرانی کرد.
در نگاه عفو بین الملل، جنبش های اعتراضی که جوانان و زنان آن را هدایت می کنند، مقاومت شگفت انگیزی در برابر سرکوب دولت ها از خود نشان داد; سرکوبی که برخی مواقع شوک برانگیز است. اصرار برخی از حکومت ها برای تغییرات ظاهری یا سرکوب وحشیانه ملت هایشان برای تسلیم آنان، هدفی جز ابقای سران در قدرت ندارد.
تغییراتی که در سال گذشته در خاورمیانه به شکل آشکار و به دنبال تلاش مردمی که به خیابان ها ریختند روی داد، بسیار شگفت انگیز بود.زمانی که مردم عادی به محرومیت هایشان تن نمی دهند و دست از مبارزه برای کرامت بر نمی دارند، امیدواری ها در سال 2012 افزایش می یابد.
فیلیپ لوتر، مدیر موقت بخش خاورمیانه و شمال آفریقای عفو بین الملل در گزارش خود تصریح کرد: دولت ها با وجود برخی استثناها هنوز نپذیرفته اند که همه چیز تغییر پیدا کرده است. جنبش های اعتراضی سراسر منطقه که در موارد بسیاری رهبری آن را جوانان برعهده دارند و زنان نقشی محوری در آنها ایفا می کنند، به طور حیرت انگیزی در مواجهه با سرکوب های تکان دهنده منعطف بوده اند.
عفو بین الملل خاطرنشان ساخت: آنها خواهان تغییرات ملموس در شیوه حکومت و مجازات مسئولان جرایمی هستند که در گذشته اتفاق افتاده اند.اما تلاش های مکرر دولت ها برای ارائه تغییرات ظاهری به منظور مقابله با دستاوردهایی که معترضان حاصل کرده اند و یا سرکوب مردم برای تسلیم آنها این حقیقت را فاش می کند که برای بسیاری از دولت ها زنده ماندن حکومت هدف اصلی است.
عفو بین الملل تاکید کرد: در یمن بیش از 200 نفر در ارتباط با اعتراضات کشته شدند و صدها تن دیگر نیز در درگیری های مسلحانه جان باخته اند.
در بحرین هنوز معلوم نیست که دولت تا چه میزان به اجرای توصیه ها برای اصلاحات متعهد است. به رغم خوشبینی نسبت به سقوط برخی حکام خودکامه در تونس، مصر و لیبی همچنان این نگرانی وجود دارد که دستاوردها می بایست با استفاده از اصلاحات بنیادی نهادینه شوند. حاکمان نظامی مصر مسئول سو» استفاده هایی هستند که در برخی جنبه ها حتی بدتر از سو» استفاده های حکومت حسنی مبارک بوده است.
این سازمان در ادامه تاکید کرد: در زمانی میان ماه اکتبر و دسامبر سال گذشته حدود 84 نفر به سبب سرکوب خشونت آمیز جان باختند، در حالی که در یک سال گذشته تعداد بیشتری از غیرنظامیان به نسبت 30 سال حکومت حسنی مبارک در مقابل دادگاه های نظامی محاکمه شدند.
عفو بین الملل همچنین در گزارش خود در خصوص تونس نیز گفت که تنظیم یک قانون اساسی جدید از اهمیتی حیاتی برخوردار است، تا حمایت از حقوق بشر و برادری تحت قانون تضمین شود.
عفو بین الملل همچنین از قدرت های جهانی و سازمان های منطقه ای به خاطر تناقض ها در پاسخ دهی به اوضاع لیبی و بحرین و دیگر کشورها و همچنین از ناتوانی آنها در درک عمق چالشی که متوجه حکومت های سرکوب گر است، انتقاد کرد.
فیلیپ لوتر در انتها در گزارش خود تصریح کرد: حمایت قدرت های جهانی از مردم عادی در منطقه عموما به طور ناهمگون و ناقص صورت پذیرفته است.
در حالی که گزارش عفو بین الملل لب به انتقاد از وضعیت حقوق بشر در خاورمیانه پرداخته بود ; دوازدهمین سالگرد تاسیس "کمیته ملی حقوق بشر دوستانه" جمهوری اسلامی ایران توسط نمایندگی کمیته بین المللی صلیب سرخ و سازمان هلال احمر در تهران برگزار شد.
"ظاهر رستمی"، دبیرکل جمعیت هلال احمر در این مراسم ضمن انتقاد به قدرتهای غربی در خصوص نقض حقوق بشر گفت: امروز جهان شاهد نقض حقوق بشردوستانه از طرف قدرت های بزرگ جهانی است و در این راستا این تخلفات بر اثر نبود و نقص قانون حقوق بشر نیست بلکه این قدرت های جهانی هستند که این قوانین را اجرا نمی کنند.
در ادامه این مراسم "پیتر ریتر"، رئیس نمایندگی کمیته بین المللی صلیب سرخ در تهران به دستاوردهای مشترک این کمیته و کمیته ملی حقوق بشر دوستانه اشاره کرد و اعلام داشت اخیرا تفاهم نامهای به امضای کمیته ملی صلیب سرخ و جمعیت هلالاحمر رسید که بر اساس آن مطالعات انجام شده در خصوص حقوق بشردوستانه در اسلام مورد بررسی و استفاده قرار گیرد.
ریتر همچنین در خصوص مباحث حقوق بشر دوستانه با اشاره به آلوده بودن مناطقی از ایران به مینهای بر جای مانده از هشت سال دفاع مقدس، تاکید کرد: مین های خنثی نشده است که بر اثر جنگ عراق و ایران قربانیان بسیاری را گرفته است که باید در این زمینه باید این مشکلات برای مردم برطرف شود و در خصوص رفع تهدیداتی از این قبیل بایستی اقداماتی موثر صورت گیرد.
در ادامه این مراسم پروفسور ساسولی رئیس گروه حقوق بین الملل دانشگاه ژنو نیز که میهمان این مراسم بود با رد نظریه ترور مخالفان توسط دولت آمریکا این مبحث را غیرقابل قبول دانست و گفت: در زمان جورج بوش به گروه های مسلح طالبان در افغانستان دستگیر می شدند و تحت شرایط خاصی زندانی می شدند در جنگ ترور آنها به این افراد رزمجویان غیرقانونی می گفتند و حال امروز در دولت اوباما به آنان جنگجویان محروم از امتیاز گفته می شود.وی افزود: زندانی کردن افراد به شرایط آنها بستگی دارد که در مجموع مبانی حقوق بشردوستانه باید برای تمام غیرنظامیان صورت پذیرد.
ساسولی همچنین با اشاره به چالش های مهم در زمینه مخاصمات بین المللی و غیر بین المللی از مشکلات عدیده در زمینه جنگ بین نظامیان ترکیه با پ ک ک و کشورهای دیگر نیز مثال هایی عنوان کرد.وی خاطرنشان کرد: بمب باران روستاهای ایران توسط نیروی هوایی عراق کاملا امری ممنوع و غیرحقوق بشردوستانه بود و ما باید در زمینه اجرای مبانی حقوق بشردوستانه برای زندانیان به خصوص غیرنظامیان در مخاصمات بین المللی و غیر بین الملل دچار چالش های بسیاری هستیم فعالیت های گسترده ای انجام دهیم و در این راستا با وجود اینکه بنده به هیچگونه با نیروهای مسلح در هیچ جای دنیا موافق نیستم ولی برای باید مفاد و قوانینی لحاظ شود تا آنان نیز بتوانند مبانی حقوق بشردوستانه را تحت هر شرایطی چه در کشور خودشان و چه در مخاصمات بین المللی انجام دهند.
خبرنگار مردم سالاری هم که در این مراسم حاضر بود، الزام رعایت حقوق بشر دوستانه را صرفا قوانینی بر روی کاغذ دانست که از سوی دولت ها رعایت نمی شود و با پیش کشیدن خشونت دیکتاتورهای عرب پس از آغاز بهار عربی یا بیداری اسلامی در کشورهایی نظیر بحرین، لیبی، یمن، تونس و طرح پرسش در مورد الزام جلوگیری از تسلیحات شیمیایی علیه مردم توسط نیروهای پلیس مطرح شد.
پروفسور ساسولی در پاسخ گفت: این که در بسیاری از موارد این حقوق نقض می شوند صحیح است، اما در بسیاری از موارد نیز رعایت میشوند، اما به دلیل آن که موارد نقض در رسانه ها این جنبه پررنگ تر به نظر می رسد. از نظر این فعال حقوق بشر نباید ناامید بود و به مبارزه با نقض حقوق بشر در سراسر جهان ادامه داد.
کمیته ملی حقوق بشردوستانه تقریبا تمام وظایفی که دولت ها در رابطه با مقررات بشردوستانه به خصوص کنوانسیون های چهارگانه 1949 ژنو برعهده دارند انجام میدهند که ویژگی مهم این کمیته های حقوق بشر دوستانه بین وزارتی بودن آنها است.
اعضای کمیته ملی حقوق بشردوستانه در ایران متشکل از رئیس و دبیرکل جمعیت هلال احمر (به عنوان رییس و دبیر)، نمایندگان تام الاختیار وزارتخانه های امورخارجه ، دادگستری، کشور، بهداشت درمان و آموزش پزشکی و دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح می باشد.

منتشره در روزنامه مردم سالاری

انتخابات های پرالتهاب2012

علی ودایع — Tue, 03 Jan 2012 05:31:14 GMT

لحظه لحظه سال 2011 میلادی، سراسر آشوب، جنجال و درگیری بود.بزرگترین تروریست جهان، اسامه بن لا دن در نهایت خوراک کوسه ها شد. چندین و چند هزار نفر حماسه خلق کردند و جان خود را برای رسیدن به دموکراسی اهدا کردند تا دیکتاتورهایی چند از مجمع دیکتاتورهای عرب حذف شوند. گرچه در انتهای سال هم کیم جونگ ایل به جبر زندگی، رینگ سیاستمداران جهان را ترک کرد اما حذف معمر قذافی در نگاه بسیاری شبیه معجزه بود تا یک خبر.

گسل اقتصادی چند کشور اروپایی در سال 2011 دامن کل یورو را گرفت و قاره سبز گرفتار پس لرزه های کوچک و بزرگ شد; برلوسکنی بالا خره مجبور به کناره گیری شد، دولت‌های یونان، ایرلند و اسپانیا تحت تاثیر نارضایتی ها از ریاضت اقتصادی سقوط کردند.بالا خره این سال که نام اعتراض را از آن خود کرد تمام شد و چشم ها به آینده سال 2012 دوخته شده است.

در ابتدای سال اعتصاب رانندگان پرتغال، مسافران این کشور را آواره پایانه های مسافری کرد. معترضین وال استریت و برآشفتگان اروپایی از برنامه های جدید خود سخن می‌گویند. سالی که نکوست از زمستانش پیداست!

سران اروپایی در اتفاق جالبی از اوضاع بد اقتصادی اظهار نگرانی کردند. مرکل در شب ژانویه اعلام کرد اروپا دشوارترین آزمون خود در دهه های اخیر را تجربه می کند. نیکلاسارکوزی رئیس جمهور فرانسه نیز هشدار داد که این بحران هنوز تمام نشده و رئیس جمهور ایتالیا هم خواستار ایثار و از خود گذشتگی بیشتر شد. ک

ارشناسان اقتصادی هم رکود تاریخی بازارهای جهانی را پیش بینی کردند.در واقع اکثر اروپایی‌ها منتظر روزهای مهلک اقتصادی هستند. دو سوم مردم قاره سبز معتقدند که بدترین وضعیت اقتصادی هنوز از راه نرسیده و هر لحظه باید انتظار شوک سقوط عمودی بورس های جهان را کشید. آنها به سیاستمداران و برنامه های ریاضتی اتحادیه اروپا اعتماد ندارند.

این موضوع در ابتدا فاصله مردم و حکومت را افزایش خواهد داد و سپس جنبش های اعتراضی گسترش خواهد یافت، در نگاه خوش بینانه هم دولت ها سقوط خواهند کرد. همانند اتفاقی که برای رم افتاد در کمین لندن، توکیو، آتن و حتی آدلا ید دراسترالیا است.ابر سیاه رکود اقتصادی، آسمان غول اقتصادی را فراگرفته تا سال 2012 بدل به یک کابوس مهلک اقتصادی و در نهایت زلزله سیاسی- اجتماعی شود.

در میان غبار فقر و بیکاری که فضای کره زمین را تسخیر کرده است، یک سوم ملت های جهان به پای صندوق های رای خواهند رفت که هر یک می تواند قسمتی از پازل جامعه جهانی را تغییر دهد.در سال 2011 اگر با بهار عربی و بیداری اسلا می، دیکتاتورهای خاورمیانه از زین به زیر کشیده شدند; در سال 2012 با ابر سیاه رکود اقتصادی سیاستمدارانی چند به زیر کشیده خواهند شد. البته در این میان فاکتور مبارزه با دیکتاتوری آشکار و پنهان به عنوان یک عامل استراتژیک حضور خواهد داشت.

معرکه بزرگ آمریکایی‌ها، مهمترین انتخابات سال خواهد بود. اگرچه گمانه زنی ها از تمدید ریاست مرد سیاه بر کاخ سفید حکایت دارد اما جمهوریخواهان هنوز ناامید نشده‌اند و به نبرد با سیاست های داخلی و خارجی اوباما ادامه می دهند. میزان محبوبیت اوباما به کمتر از 40 درصد رسیده است و در میان تمرکز مردم بر مسائل اقتصادی، برخی به دنبال جانشین برای رئیس جمهور ایالات متحده هستند. میت‌رامنی، کاندیداهای دیگر را یک به یک حذف می کند اما وی آن گونه که باید نتوانسته به عنوان یک شخصیت محبوب کاریزماتیک عنوان مرد نخست جمهوریخواهان را از آن خود کند.
در بین سران سیاسی جهان هیچ کدام به اندازه نیکلاسارکوزی دچار کابوس سقوط نشده اند. احتمال اخراج رئیس جمهوری فرانسه به نقل کلام مردم پاریس بدل شده‌است. کاندیدا شدن دومنیک دوویلپن، دشمن تاریخی نیکلا شوک عمیقی به حامیان سرسخت راستگرای سارکوزی وارد کرده است.نخست وزیر ژاک شیراک اگرچه هنوز نتوانسته ستاد قدرتمندی برای خود آماده کند اما با توجه به موقعیت متزلزل شخصیتی سارکوزی و ریاضت اقتصادی این کشور می تواند به عنوان یک چهره شاخص مقابل رئیس جمهور فرانسه قدعلم کند. مارین لوپن نامزد راست افراطی و فرانکو بایرو هم به میدان آمده اند تا شانس خود را برای رسیدن به الیزه آزمایش کنند.

از حدود یک ماه پیشتر و همزمان با انتخابات پارلمانی آشوب و التهاب کاخ کرملین را فراگرفته است. ابتدا تصمیم ولادیمیرپوتین برای شرکت در انتخابات 2012 و تلا ش برای تصاحب سه باره ریاست جمهوری فدراسیون روسیه را برای 6 سال از آن خود کند و البته دور از ذهن نیست که برای چهارمین بارهم این مامورکاگ ب کرملین را از آن خود کند اما واکنش جامعه روسیه به نوعی شگفت انگیز بود. گویی تحولات اعتراضی خاورمیانه، مناطق دوردست سیبری را هم تحت تاثیر قرار داده است.اگرچه کسی انتظار وقوع انقلاب در روسیه را نمی کشد اما اعتراضات مردمی این کشور دامنه دار است که با نزدیک شدن به انتخابات بر حجم آن افزوده می شود. نکته جالب اینجاست که در سرزمین تزارها همانند سرزمین فراعنه مردم نسبت به انتخابات پارلمانی معترض هستند و از تقلب سخن می گویند. میخائیل پرو خوروف به عنوان جدی ترین رقیب مدل چرخشی پوتین- مدودف مطرح است.

انتخابات پارلمانی ونزوئلا ، صف آرایی حامیان و مخالفان مرد سرخ آمریکای لا تین بود که پیروزی او در این انتخابات نشانه ای از بخت او برای تمدید ریاست جمهوری است اما هوگو چاوز اقتدار دیروز خود را در این انتخابات از دست داده بود و امکان دارد با پیروزی لرزان او، این کشور دچار درگیری خیابانی موافقان و مخالفان چاوز شود.ت

مام نگاه ها به مصر به عنوان یکی از کشورهای پیروز ر جنگ با دیکتاتورهای عرب دوخته شده است که روند پرالتهاب گذر از دیکتاتوری حسنی مبارک و ارتش به کجا خواهد رسید.اسلام‌گرایان در نخستین انتخابات مصر به پیروزی رسیده اند اما میدان التحریر همچنان ناآرام است و سربازان فرعون با خشونت مقابل مردم مقاومت می کنند.همه در انتظار ماه ژوئن هستند تا رئیس‌جمهور و جانشین حسنی مبارک توسط مردم تعیین شود.درماه ژوئن سرنوشت انقلا ب مصر مشخص خواهد شد. آیا مردم کرانه های رود نیل، به آرزوی تجربه دموکراسی دست می یابند یا آن که قلب مردم زیر چکمه های ارتش خرد خواهد شد؟

در زمان دیکتاتوری سرهنگ خون‌آ‌‌شام لیبی، برگزاری انتخابات کنگره اقدامی صرفا نمایشی بود حال با مرگ تحقیر آمیز قذافی توسط مردم انتخابات پارلمانی برای کشوری که بیش از 4 دهه هیچ تجربه ای از دموکراسی نداشته جالب است.

در پکن انتقال رهبری پشت پرده انجام خواهد شد; اگرچه انتخابات هجدهمین کنگره حزب کمونیست آنچنان هیجانی ندارد اما اعمال قدرت اژدهای شرق آ‌‌‌سیا در اقتصاد و سیاست آن را برای سیاستمداران جهان مهم و حائز اهمیت می کند.گفته می شود ژی جین پینگ دبیر حزب و جانشین رئیس جمهور هوجین تائو خواهد شد و لی ککیانگ جانشین نخست وزیر ون جیابائو خواهد شد. البته ناآرامی های سین کیانگ و منطقه ووکان به عنوان یکی از دغدغه های داخلی پکن مطرح است.

کانادا هم در شمال قاره آمریکا، در پاییز آینده انتخابات مهمی پیش رو خواهد داشت. در 2008 به نظر می رسید استفان هارپر حتی یک فصل هم در سمت خود باقی نماند اما او همچنان نخست وزیر کاناداست.

شایعات سیاسی در اسپانیا در مورد انتخابات ماه مارس به اوج خود رسیده است. بعد از سال 2004 که سوسیالیست ها در مادرید به قدرت رسیدند، حالا راستگرایان اسپانیا شانس خود را امتحان می کنند.دولت زاپاترو که با مشکلا ت مهلک اقتصادی دست به یقه است از انتخابات کناره گیری کرده است.مکزیک و زیمبابوه هم انتظار انتخابات را می کشند که احتمال آشوب و درگیری در زیمبابوه مطرح است.

در مارس 2012 در ایران اسلامی هم انتخابات مجلس شورای اسلا‌می برگزار خواهد شد تا کاندیداها برای تصاحب صندلی های بهارستان با یکدیگر به رقابت بپردازند. گروهی از تحریم انتخابات سخن می گویند که تبدیل به نقطه مجادله شده است.در این بین شایعاتی مبنی بر اقدامات خلاف قانون توسط جریان موسوم به جریان انحرافی مطرح است که با واکنش تند حامیان دولت مواجه شده است. برخی از سرمایه هزارمیلیاردی جریان انحرافی برای 500 کاندیدای جریان انحرافی سخن می گویند. براین اساس حداقل170 کرسی مجلس باید از آن جریان انحرافی شود تا راه آنها برای تصاحب صندلی ریاست پاستور هموار شود.

ورای تمام انتخابات پرالتهاب که در جهان 2012 برگزار خواهد شد; بیداری اسلا می یا بهار عربی در خاورمیانه به حیات خود ادامه می دهد و در کشورهای جدیدی شکوفه خواهد داد تا سلسله دیکتاتورهای عرب در بحرین و عربستان و... لحظه به لحظه به فروپاشی نزدیک شوند و حماسه توسط مردم برای رسیدن به آزادی خلق شود.

سرمقاله روزنامه مردم سالاری