بادبان‌ها را ببندید

سرزمین پارس در طول تاریخ همواره  شاهد تاخت و تاز و هجوم  همسایگان  و استعمارگران شرق و غرب بوده است. کشورهایی که چشم طمع به ثروت  و منابع ایرانیان  داشتند همواره سعی بر کارشکنی در حرکت های این ملت  داشته و دارند.

پس از پیروزی  انقلا ب 57 حرکت ناوگان  جمهوری اسلا می ایران آغاز  شد و در روز 11 فروردین 1358 بادبان های  آن گشوده شد تا بر سرعت پیشرفت های ایران افزوده  شود. همین موضوع دشمنان  خارجی را بر آن داشت تا توسط  صدام حسین  دیکتاتور  عراق 31 شهریور  1359،  به ایران  حمله کردند. در روزهایی که ناوگان  جمهوری اسلا می درگیر  جنگ نابرابر  با بعثی های عراق  بود نخستین  طوفان در 14 اسفند  1359 فضای سیاسی ایران اسلا می را دچار التهاب شدیدی  کرد که باعث  به وجود آمدن زخم هایی  بر پیکرکشتی های ایرانی شد.

اما پیرجماران،  ناخدایی بود که می دانست  چگونه هم جنگ  را فرماندهی  کند، هم روزهای مهلک سیاسی که همراه با ترور   و انفجار  بود را پشت سر  بگذارد. پس از پایان  جنگ تحمیلی  و عبور  از طوفانی  که منفعت طلبان داخلی  به پا کردند تهران  گه گاه شاهد طوفان هایی بوده است که سعی در به چالش کشیدن اقتدار  ایران  داشتند. آنها اغلب  نقاب  انقلابی  و دفاع از ارزش های  جمهوری اسلامی  را بر چهره  داشتند اما در اصل  آنها عزم  خود را  جزم کردند تا نارضایتی عمومی را ایجاد کنندو جامعه سیاسی ایران را چندپاره کنند.

آنها که خشونت را به عنوان چاشنی سخنان خود مورد استفاده قرار می دادند، هر منتقدی را با اتهام های رنگین مواجه می ساختند تا خود یکه تاز باشند. درروزهایی که ایران درگیر شدیدترین تحریم های خارجی و جنگ لفظی با غرب بود و فضای سیاسی ایران هم شدیدترین التهاب را تجربه می کرد، به صورت ناخواسته نقاب از چهره گروهی افتاد که سکان های کشتی ها را نشانه رفته بودند.

آنها توانستند با چراغ سبز عناصر رده بالا ی اجرایی به کانون های ثروت و قدرت برسند و سرمایه مورد نیاز برای کسب قدرت بیشتر سیاسی را به چنگ آورند. پرونده فساد بزرگ بانکی را می توان برگی از پرونده نقاب داران انحرافی تلقی کرد. نکته جالب اینجاست که در بعد فرهنگی هم کارناوال های جریان انحرافی با نگاه ناسیونالیسم افراطی و ضد اسلامی به راه افتادند تا ماجرای آندلس و تخریب فرهنگی در ذهن زنده شود.

البته در این بین برخی دیگرعناصر هم با هاله مظلوم نمایی کاذب که به عنوان متهم شناخته می شوند به دفاع از خود پرداختند.  عوام فریبی و تقدس گرایی پوچ هم برای جذب مریدان کفن‌پوش به عنوان یکی از شگردهای این جریان محسوب می شود. موضوع تا جایی نگران کننده شد، تا آنکه ژنرال بلند پایه نظام، سردار جعفری هم از وضعیت فرهنگی و سیاسی ایران لب به انتقاد بگشاید و مهر تائیدی بزند بر اظهار نگرانی دلسوزان نظام از وضعیت موجود.

گفته شده جریان مذکور بیش از 1000 میلیارد تومان برای تصرف 170 کرسی بهارستان کنار گذاشته است و از سازماندهی منسجمی هم برخوردار است. این گروه که این چنین هزینه گزافی را به زودی صرف خواهد کرد بی شک در مقابل هر شکست یا هرانتقادی واکنش شدیدا تهاجمی پیش خواهد گرفت و برخی مریدان آنها ابایی از تکرار غائله 14 اسفند هم ندارند.

موضوع زمانی مهلک تر می شود که به یاد بیاوریم پس از انتخابات مجلس، انتخابات ریاست جمهوری یازدهم پیش رو است. صندلی ریاست پاستور آنچنان جذاب است که هرگروهی را فارغ از جناح بندی ها به ولع می اندازد و اینجاست که آنها که دنیای خود را به آخرت فروخته اند هرکاری را برای خود حلا ل می دانند.طوفان در راه است و بادبان ها را باید بست!آنها که ژرچممقدسو سه رنگ ایران را با کینه در اهتزاز می بینندمی خواهند آن را ژایین کشیده و ژرچم سیاه با یک جمجه و دو استخوان را بر بالای ناوگان جمهوری اسلامی نصب کنند.

اما خوشبختانه هرطوفانی راه برون رفت نیز دارد. اگر چه بر پیکر ایران در جنگ ها وجدالهای تاریخ زخم هایی نقش بسته اما سربازان و مردم ایران در طول سالیان سال آموخته اند چگونه از زخم های خود به عنوان یک استراتژی اسلامی برای پیشرفت بهره گیرند. در ناوگان بزرگ جمهوری اسلامی ایران هیچ کس به شخص خاصی جز قانون اساسی و مقام معظم رهبری التزام عملی ندارد که در آستانه انتخابات این امر را باید در نظر گرفت.

حمایت از فردی خاص در خارج از این چارچوب زیر هر عنوانی یک عفونت است که هرلحظه ممکن است یک خراش غیرقابل ترمیم ایجاد کند زیرا عدم پاسخگویی به دیگر مراجع و قانون گریزی در نهایت منتهی به نوعی شبه دیکتاتوری می شود که با روحیه مردم ایران همخوانی ندارد.

پرونده فساد بزرگ مالی و شبهات موجود تا پیش از آغاز انتخابات مجلس شورای اسلامی باید به نتیجه برسد تا مبادا از بیت المال  و سرمایه ملی مردم به نفع فرد یا گروه خاصی هزینه شود که هم نظام ضربه بخورد و هم پول مردم ایران به آتش کشیده شود.

تاریخ گواهی می دهد که مردم ایران اسلامی رویای آنان که رویای تصاحب ثروت و سرمایه سرزمین پارس را در ذهن می پرورانند به کابوس بدل می کنند و تفاوتی میان آنها و استعمارگران خارجی قائل نیستند و ناوگان جمهوری اسلا می ایران به حرکت خود ادامه خواهد داد بیآنکه از مسیر خود منحرف شود.

سرمقاله روزنامه مردم سالاری

/ 0 نظر / 29 بازدید