بلای جان دولت نهم _ 6

از روز اولی که دولت نهم به قدرت رسید؛ متاسفانه دولتمردان و سیاستمداران کشور ما به هرنوع نقد به چشم انتقاد نگاه کرده و نقادان را همچون منتقدان آماج الفاظ و کلمات نامناسب قرار می دهند. این رویه را به خصوص در حوزه اقتصاد و در رفتارهای اقتصادی دولت خصوصا در چارچوب سیاستهای مالی و پولی می توان مشاهده کرد.

در آغاز به کار دولت نهم که این روزها در آستانه پایان آن هستیم اقتصاددانان و آشنایان با رفتارهای اقتصاد ایران در پی مواجهه با دولتی که فاقد یک برنامه با دیدگاه منسجم اقتصادی بود با نگرانی از سرنوشت حرکتی که به سمت نیل به افقهای بلند مدت آغاز شده بود نکاتی را به دولتمردان نهم یادآور شدند که در کمال تاسف امروز شاهد آن هستیم که پیامدهای بی توجهی به همان مسائل بلای جان ملت و دولت شده است ; بلایی که هنوز هم با وجود اینکه تصمیم گیران حلقه اول دولت در حوزه اقتصاد از این دایره بیرون رفته اند ولی باز هم دولت به طور رسمی حاضر به پذیرش اشتباهات خود در آغاز کار نیست .

واقعیت آن است که بودجه کل کشور و به تبع آن سایر اقلام مهم در بودجه از قبیل مالیاتها درآمدهای دولت هزینه ها و ترکیب آن از جمله مهمترین فاکتورها در سیاستهای مالی اقتصاد کشور است و اکثر قریب به اتفاق مطالعات و بررسی های صورت گرفته در روند گذشته نشان می دهد که یکی از مهمترین فاکتورهای تاثیرگذار بر شاخصهای کلان اقتصادی و معیشت مردم بودجه دولت است . این امر از آن رو قابل اهمیت است که سهم قابل توجهی از اقتصاد ایران در دست دولت بوده و رهایی از این بند نه تنها آسان نیست بلکه باید با پذیرش دشواریهای فراوان فقط تا حدودی از آن دوری جویید .

تدوین چشم انداز بیست ساله و به دنبال آن تدوین و آغاز به کار برنامه چهارم توسعه اقتصادی دولت با چند شعار اصلی که مهمترین آن در سیاستهای مالی انضباط بودجه ای بود آغاز شد. روند پیش از آغاز برنامه چهارم نشان می دهد که اقتصاد ایران و به دنبال آن بودجه کل کشور به شدت در تله ترازهای منفی بودجه ای قرار گرفته بود. انتخاب راه حل انضباط مالی و پذیرش این حرف که نباید انتظار داشت به واسطه بودجه کل کشور همه سیاستها و آمال را عملیاتی و محقق کرد تا حدودی توانست مسیر را برای دستیابی به افقهای روشنتر هموار سازد اما متاسفانه آغاز به کار دولت نهم در نیمه دوم سال 84 با وجود اینکه دولت قبلی خود را متعهد می دانست که در آن سال بیش از سهم دوره ای خود در سال مالی هزینه نکند و سهم هزینه ای دولت نهم را محفوظ نگه دارد دولت جدید به علت تقاضاهای شدید به‌وجود آمده از شعارهای مطرح شده و همچنین میل شدید به مصرف‌گرایی در ارکان دولت به تذکرات جامعه توجهی نکرد و بودجه جاری خود را در همان نیمه دوم سال 84 به بیش از 70 درصد افزایش داد .

چسبندگی بودجه جاری در دولت و افزایش توقعات مردم خصوصا کسانی که در ارکان دولت فعالیت می کنند عطش بالا بردن هزینه ها را دو چندان کرد و متاسفانه روند مذکور در بودجه سال 138٨ به نحو غیر قابل هضمی تشدید شده است . در حال حاضر این وضعیت چنان فضای نامناسبی را حکمفرما کرده که حتی دوستان قسم خورده دولت در حوزه قانونگذاری هم نتوانستند با دولت همراهی کرده و اجازه موافقت بیشتر با دولت را به خود ندادند و همچون دیگر منتقدان و نقادان سیاستهای دولت به نقد سیاستهای مالی قوه مجریه پرداختند.

این شرایط سیاست‌های مالی دولت را به خصوص در مقوله هایی که با سرفصلهای ارزی و استفاده از حساب ذخیره ارزی اصطکاک می یابد به شدت آسیب پذیر می‌کند. اخذ منابع جدید از حساب ذخیره ارزی به نام اعتبارات عمرانی و هزینه کردن آن به کام هزینه های جاری موجب انتقال بار تورمی این زیاده خواهی به جیب مردم به خصوص افرادی که دارای درآمد ثابت و فاقد دارائیهای سرمایه ای مناسب هستند می شد.

راه رفته مسیری نبود و نیست که بتوان براحتی از آن بازگشت ولی متاسفانه دولت در برخورد با این پدیده بد و آثار بدتر آن به جای جلوگیری از سیاستهای غلط انگشت اتهام را به سوی منتقدان و ساختار نامناسب برخی ارکان اجرایی در حوزه سیاستهای مالی نشانه رفت و اولین و مهمترین قربانی را فدای سیاستهای نادرست خود کرد و به این ترتیب محوری‌ترین دستگاه اثرگذار بر سیاستهای مالی و تنظیم کننده اقتصاد کشور یعنی سازمان مدیریت و برنامه ریزی را منحل و ساختار نانوشته فرد محوری در دولت را حاکم بر سیاست ساختار محوری در تصمیمات اقتصادی کرد.

اکنون که دولت در آستانه انتخابات قرار دارد باز هم با دادن نوید به مردم مبنی بر این‌که در سال‌جاری وضعیت معیشتی مردم به بهبود خواهد یافت و مافیای اقتصاد از روی زمین محو می‌شود ؛  باید شاهد کارشکنیها باشیم باز هم با عدم پذیرش اشتباهات خود عامل اصلی سیاستهای غلط اقتصادی را خود ندانسته و انگشت اتهام را به سوی چهره هایی مخفی کشیده و فراموش کرده که سیاستهای مالی در کشور دارای متولیان مشخصی است که هر دوی آنها یعنی وزارت اقتصاد و سازمان مدیریت حاضر به پذیرش مسئولیت فضای نامناسب بوجود آمده نیستند.

زمانی که دولت نهم با افتخار اعلام کرد با عملی انقلابی لایحه بودجه را با 450 صفحه صرفه‌جویی ارائه کرده قابل حدس بود که دولت نهم به هیچ وجه قایل به بوجه نیست و خود را مالک تمام سرمایه ایران قلمداد می‌کند.

براساس سخن برخی محافل خبری در سال آینده شاهد حذف کلی یارانه‌های دولت به بخش انرژی خواهیم بود به گونه‌ای که بنزین با 400 درصد افزایش ، برق با 300 درصد افزایش ، گاز با 700 درصد افزایش و آب با 300 درصد افزایش موج گرانی غیرقابل کنترلی را موجب خواهدشد ؛ مطلب زمانی جذاب‌تر می‌شود که دولت بودجه را ارائه نکرده با مبلغ 56 میلیارد تومان کسری بودجه دارد .

در همین حال محمدباقر قالیباف اظهار کرد: این چه مدیریتی است که نه تنها وضعیت معیشتی مردم در زمانی که نفت را با قیمت 140دلار می‌‏فروختیم نسبت به زمانی که 16 دلار می‌‏فروختیم بهتر نشده، بلکه به مراتب بدتر شده است وی روز پنج‌شنبه در جمع نخبگان اصفهانی گفت: به خون شهدا قسم که این مواضع و اعتقادات من به خاطر منافع سیاسی نیست، بلکه به خاطر حرمت خون‌‏هایی است که شهدا تقدیم کرده‌‏اند. وی با انتقاد شدید از کم‌‏تحملی برخی افراد در برابر انتقادها گفت: متاسفانه امروز بسیاری از افراد منافع جامعه را فدای منافع گروهی و باندی خود کرده‌‏اند، ولی آنان باید بدانند مدیر و حاکم عاقل کسی است که انتقاد سازنده رقیب را بشنود و به آن عمل کند، نه این که همیشه دنبال از صحنه خارج کردن رقیب باشد. 

/ 13 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
امید یگانه

3 تا کامنت گذاشتم که بیای بهم سر بزنیااااااا[قلب][گل]

شیطان

میخ جر سبز شدن کاری نداره علی آقا .. جلو پای شما ودیگران ... مطلبت رو بعدا وقتم بیشتر بود میخونم ... سلام

شیطان

من ار اقتصاد چیری سرم نمیشه ولی برای یک یک سال دو سه صفحه کاغذ لازم دارم که دخل و خرجم رو توش بیویسم .. این دولت نهم برای ۸۰ میلیون آدم فقط ۵۰ صفحه لازم داره که نصفش هم فهزست و پی نوشته ... آقا اینا ذاتا فئودال هستند و ارباب. هرچی کاغذ کمتر راحتتر میتونند هرچور دوست داشتنذ خرچ کنند ... حسته نباشی

سورنا

چیزی ننوشته ام رفیق! به قول خودت انگار این احساسات ما هم کافور گرفته...این مطلبت رو که خوندم درجه ی کافور بالاتر هم رفت. بدبختی اینه که حتی نمی شه دعا کرد این دولت بره. چون معلوم نیست بعدش کیا میان... به روز کردم خبرت می کنم. مرسی که سر می زنی. موفق باشی بدرود

بچه یزد

سلام چطوری جناب سر دبیر؟ خیلی مخلصیم.. ما هم خیلی دلمون تنگ شده اوضاع میزونه؟ می بینم که یه نقد حسابی کردی.. خوشم میاد همه فن حریفی سیاست داخل..سیاست بین الملل..اقتصادی..اجتماعی.. طنز.. همه مدلیشو واردی ایول بیا سرون[گل]

رحمتی

سلام دوست عزیز مطلب قبلی تون رو خوندم. جالب بود و جامع. در مورد این مطلب هم دعا می کنم بهترین رئیس جمهور دنیا نصیب تون بشه. سلام غروب زمستون باران بهار اشک دل لبخند چشم ها ابروی یار بوسه عشق آغوش حقیقت آمیزش جان تولد ایمان پرورش انسان عروج روح تا سرمنزل ...

من که اهل رفتنم

من اصلا کامنت شما رو دریافت نکردم که حذف با اضافه کرده باشم. این بی ناموسی هم به ما ملت همیشه در صحنه با وجود در صحنه بودن نیامده.[چشمک] خوشحال خواهم شد اگر کامنتت را دوباره بگذاری. [لبخند]

سورنا

رفیق. چیزکی نوشتم. خوشحال می شم بخونی ممنون بدرود

سیاوش

سلام . تورو خدا از یه چیزی بگو که آدم رقبت کنه بخوونه نه از کسان و چیزهایی که حال آدم رو .... مثلا اگه از شهرداری تهران و این چیزا بگی بدک نیست . موفق باشی دوست گل من .