موبایل آمریکایی و نشان سیب گاززده

 

دموکراسی و مردم‌سالاری دینی موضوعی است که رکن اصلی نظام جمهوری اسلامی ایران از بهمن سال1357 محسوب می‌شود. درجریان انتخابات ریاست جمهوری خردادماه که به حماسه سیاسی منتهی شد، جریان سیاسی تازه متولد شده اعتدال با گفتمان تدبیر و امید به پیروزی رسید. پس از 8سال گفتمان رابین‌ هودی که هر روز با جنجال و تنش میان دولت و دیگرارکان نظام همراه بود تغییر نگرش مردم به نحوه اداره حکومت پیروز میدان را رقم زد. روال عادی دموکراسی این است که مردم حق انتخاب بر اساس نص قانون اساسی دارند و آنها آزادانه حق بیان نظر دارند. درطول صدروزی که یازدهمین مستاجر وارد پاستور شده است، اگرچه انتقاداتی هم در حوزه اقتصاد می‌توان وارد کرد اما دیپلماسی و سیاست خارجی طلایه دار تحرکات دولت بوده است.

برخی به حق به رئیس‌جمهوری انتقاد می‌کنند که چرا به اعمال دولت آن گونه که باید نپرداخته است اما وضعیتی که دولت پیشین هم به پایان رساند، به هیچ وجه وضعیت خوبی نبود. در طول چند سال گذشته که باغ ملی تجربه‌هایی تلخ از جنس سنگالیزاسیون و جلوه دردناکی همچون ارجاع پرونده اتمی ایران از وین به شورای امنیت و صدور قطعنامه‌های خصمانه علیه تهران را مزه کرد. در کشورهای توسعه یافته، استراتژی‌های اقتصادی از کانال دیپلمات‌ها عبور می‌کند اما در دولت پیشین روابط تهران با چند کشور به اصطلاح زیرپونزی و ونزوئلا محدود شده بود. البته موضوعات حاشیه‌دار آقای خاص هم در نوع خود منحصر به فرد بود.

دولت یازدهم که موضوع دیپلماسی را از زمان انتخابات به عنوان شاه کلید در دست داشت،به وزارت امور خارجه نقشی محوری در سیاست‌های خود داد . می‌توان گفت، دیپلماسی ظریف - روحانی با امضای تفاهم‌نامه ژنو و گشوده شدن قفل ده ساله مذاکرات هسته ای تهران با 1+5 رضایت بخش بوده است. مقام معظم رهبری که ابتدا تیم مذاکره کننده را فرزندان انقلاب نامیدند و طرح هرگونه اتهام سازشکاری را علیه آنها مردود دانستند،شاید برای برخی جای تعجب بود که چرا معظم له اینگونه از وزیرامورخارجه و همراهانشان حمایت کردند، اما خیلی زود دلیل این حضور مشخص شد.

برخی منتقدین که به وکیل الدوله شهره بودند حالا شدند وکیل المله‌هایی که آسمان ریسمان می‌بافند که این عهدنامه ترکمنچای است حال آن که خود موبایل آمریکایی با نشان سیب گاززده در جیب دارند.

در ایران دیکتاتوری معنایی ندارد؛ حق انتقاد برای هرفردی در هر جایگاهی در جمهوری اسلامی محترم است و باید رعایت شود ولی نوع ادبیات و دست در جیب آرمان‌های نظام کردن، موضوع متفاوتی است.

گویی کسانی که تا دیروز با عنوان بصیرت تاب یک خط انتقاد از پاک‌ترین دولت پس از انقلاب را نداشتند حالا سخنان مقام معظم‌رهبری را آن گونه که می‌خواهند تفسیر و تعبیر می‌کنند. بصیرت برای آنها تنها تازمانی که منافع فردی و حزبی آنها در خطر نباشد قابل اجرا است.

تفاهم نامه ژنو برفرض محال اگر بدون لحاظ کردن نظرشخص اول نظام امضا شده بود، دیگر نشانی از دولت روحانی در پاستور باقی نمانده بود. حال که براساس گفته‌های عالی ترین مقام مذاکره کننده ایرانی، رهبری در جریان روند مذاکرات بوده اند،آیا منافع سیاسی و مالی افرادی به خطرافتاده است که این گونه بی‌تاب شده‌اند؟ به قول یک دوست،محدوده دم رضاخانی آنها که با جریان انحرافی سر و سر دارند آنقدر گسترده شده است که حتی لب به انتقاد از مقام معظم رهبری در محافل خصوصی و عمومی سایبری می‌گشایند.

جالب اینجاست آنها که چشم بر طرح کشف حجاب اجباری دولت چین در سین کیانگ بسته‌اند، در مورد تفاهم با غرب به صورت گزینشی مواضع آنها و خبرهای رسیده از دشمنان جمهوری اسلامی همچون رژیم صهیونیستی و جنگ‌طلبان مقیم ریاض را منعکس می‌کنند.

بنا به صلاح دید کلیت نظام و جامعه،تفاهم نامه ژنو را فرزندان انقلاب امضا کردند. واکنش جامعه، مراجع عظام همه و همه نشان از حمایت تمام قد از سازش ناپذیری برسرخطوط قرمز و اصول انقلاب اسلامی دارد البته رهبری به حق براساس عقل سلیم و سیاست منطقی، به قول آنها مشکوک هستند. تاریخ گواهی می‌دهد اجنبی همیشه اجنبی بوده است؛ نه روس‌ها، نه آمریکایی‌ها، نه بریتانیایی‌ها، نه چینی‌ها، نه هندی‌ها و نه هیچ کشور دیگری از سر دلسوزی برای ایران اسلامی نه کاری کرده است، نه کاری می‌کند. این ما هستیم که باید منافع ملی سرزمین پارس را با دیپلماسی و کمترین هزینه به چنگ آوریم.

امروز، چشم‌انداز کلان منطقه به نفع ایران است و ظریف به خوبی توانسته میدانداری کند. پس از آن که روحانی توانست مانع حمله آمریکایی‌ها به سوریه شود در چشم برهم زدنی معادله خاورمیانه تغییر کرد.

واقعیت آن است که جامعه جهانی به شدت نگران آینده شبه نظامیان چندملیتی در جنگ سوریه است. آنها در آینده دوشادوش برادران خود در خانواده القاعده به کشورهای اروپایی و حتی روسیه گسیل خواهند شد. آنها نگران عصیان شاهزاده‌های سعودی بر خود هستند و همین موضوع آنها را به تهران نزدیک‌تر می‌کند. البته دموکرات‌های کاخ سفید برای پیروزی جان کری مقابل پل رایان جمهوری خواه و البته جنگ طلب، نیاز به رابطه با ایران دارند. در ایران برخورد مغرضانه با موضوع رابطه با جهان غرب نه تنها کام بنیامین نتانیاهو را شاد می‌کند بلکه زمینه را برای گسترش میدان جنگ سلفی‌ها به دیگر نقاط خاورمیانه فراهم می‌کند.

/ 0 نظر / 26 بازدید