شیپورهای جنگ

جامعه بشری از روزی که قابیل،  هابیل را کشت، شاهد جنگ های خونینی  بوده است اما قرن بیستم دو جنگ جهانی را تجربه کرد. کره زمین شاهد استفاده از بمب های هسته ای و گوناگونی بود. در طول قرن گذشته کشورهای کوچک و بزرگ  با یکدیگر  جنگ های خونین  به راه  انداختند. گرچه فعالیت هایی انسان دوستانه در این بین صورت گرفت اما این تلا ش ها در میان شهوت سیاستمداران به قدرت گم شد. بسیاری از  مردم و فعالا ن صلح در جهان امیدوار بودند،در اولین قرن از هزاره دوم شاهد صلح و عبور از جنگ های خانمان سوز باشند. در 11 سپتامبر سال 2001، آمریکا یک روز تاریخی ؛ اما تلخ را تجربه کرد که سیاست های این کشور و هم پیمانانش را تغییر داد. در مورد حملا ت تروریستی القاعده و 3 هزار قربانی  آن، سخنان زیادی به میان آمده است. برخی به آن به دیده تردید می نگرند و گروهی آن را دستمایه اعلا ن جنگ به آن‌چه که تروریسم می خوانند قرار دادند. به عراق و افغانستان  لشکر کشی شد.
اما هیچ  کدام ثمره مشخصی در مقابل تروریسم  یا مثلا  دموکراسی نداشت.  برخی نام ها در راس قدرت جا به جا شد ولی این کشورها هر روز 11 سپتامبر دیگری را تجربه می کنند.
این غیر نظامیان، زنان و کودکان هستند که بهای حماقت سیاستمداران و رهبران مذهبی کوته فکر  را می پردازند.
به راستی از کجا آغاز شد؟
آن جایی که تمدنی از قدرت یافتن تمدنی دیگر هراس یافت شروع کرد به ترویج اندیشه های انحرافی و خشونت طلبانه کرد و جریانی خشن متولد شد تا نظریه جنگ تمدن ها به واقعیت نزدیک شود.
امسال گرامی داشت تراژدی ای که القاعده برای شهروندان نیویورکی رقم زده بود تحت تاثیر جنگ طلبان آمریکایی قرار گرفت.
کشیش نادانی که قصد توهین و جسارت به قرآن را داشت و مخالفین احداث مرکز اسلامی نزدیک برج های دوقلو در کنار هم نشان از ابعاد جدید اسلا م ستیزی است که پس از 11 سپتامبر آمریکا را فرا گرفته است. این اتفاق می تواند پایه های آمریکا که چند فرهنگی است را ویران کند. گویی ترفندی که علیه دشمن روزی استفاده می شد امروز از دو طرف افسار گسیخته است. القاعده و اسلا م ستیزان داخلی رویاهای اوباما که وعده بهبود روابط با مسلمانان را داده بود در آستانه نابودی قرار داده است.
همیشه منفعت طلبان از برخورد خونین تمدن ها و اندیشه حداکثر بهره را می برند. نکته تاسف بار اینجاست که این افراد هر روز قدرتمندتر می شوند و حماقت های آنها بزرگتر. این گروه در شیپورهای جنگ می دمند تا پنهان از نگاه هایی که به میدان نبرد دوخته شده است و خون هایی که ریخته می شود منافع خود را تامین کند.
گویی تاریخ تکرار می شود و همانند قرن و هزاره گذشته انسان های بی گناه باید تقاص منفعت طلبی این گروه را بپردازند اما در میان ناامیدی راه چاره و عبوری هنوز مانده است.
پذیرش ادیان الهی و دوری از ترجمه های خشن تنها راه مسالمت آمیز عبور از جنگ سالا ران است.

سرمقاله روزنامه مردم سالاری

/ 2 نظر / 3 بازدید
شیطان

شیپور جنگ همیشه در حال نواختن است .... بعضی اوقات که کشورهای مورد توجه ما رو در بر میگیره احساساتی میشویم و وقتی دیگران با او درگیرند و به ماربطی ندارد از کنارش میگذریم و نان گندم هنوز خوب است و جنگ سالاران انبار های اسلحه و جیبشان را هر روز پرتر میکنند ... سلام رفیق مهربون

شکلات تلخ

جنگ نفرت انگیز و ترسناکه. و ما سال هاست در کشوری زندگی می کنیم که این ترس همراه همیشگیمون شده . کاش همون اول هابیل و قابیل و آدم و حوا یکجا دار فانی رو وداع می گفتن . اونوقت 4 نفر فدای اوووووو اینهمه انسان نابود شده [چشمک]