افشاگران

زلزله ای در دنیای دیپلماسی آمده است و پس لرزه های آن خواب را از چشمان سیاستمداران و رهبران کشورهای مختلف به ویژه آمریکا ربوده است.
ویکی لیکس یقه آمریکا را گرفته و ول کن ماجرانیست؛ پس از ایالات متحده، عزم آن کرده سراغ کشورهای دیگر از جمله روسیه و چین برود. برخی ناظران عدم انتشار اسنادی جدی درباره فساد رژیم صهیونیستی را مشکوک می دانند اما اقدام آسانژ نشان داد روابط بین المللی تا چه حد مسموم است و لبخند ها و حمایت های سران جهان تا چه حدی زهرآگین است.
اخلاق، حلقه مفقودی است در دنیای دیپلماسی که تنش ها را دوچندان می کند و فضای جنگ پشت پرده را تغذیه می کند.
اقدامات ویکی لیکس صرفنظر از صحت و سقم آن یک موضوع را به رخ رسانه ها کشید و آن هم بحث روزنامه نگاری افشاگرانه است. خبر که دراصل یک خدمت اجتماعی است برای بسیاری از فعالا ن عرصه رسانه متاعی است برای ترقی و پیشرفت اقتصادی.
گویی رسانه ها فراموش کردند وظیفه اصلی آنها اطلاع رسانی صحیح، جامع و کامل است و آنها نباید با وجه‌المصالحه قرار دادن رویکرد خود به جامعه خیانت کنند. روزنامه‌نگاری افشاگرانه در واقع ابزاری برای آگاهی و حکومت مردم برمردم است.  اواخر قرن نوزدهم درآمریکا و بریتانیا شاهد ظهور روزنامه نگاران افشاگر بودیم ودر آن زمان خبرنگاران در مواردی که در دستگاه های دولتی سوء استفاده و فسادی رخ داده بود گزارش های مفصلی تهیه و منتشر می کردند. گرچه این نوع فعالیت رسانه ای متاسفانه با گذشت زمان و نفوذ لابی های قدرت به رسانه ها در غرب  دچار تغییر شد و افشاگران خریده شدند یا از رسانه ها طرد شدند اما گه گاه درگوشه و کنار برخی اقدام به افشای اطلا عات می کنند که ماجرای واترگیت در اوایل دهه هفتاد و عواقب سیاسی آن نمونه بارز آن است. مشکل وقتی آغاز شد که روزنامه نگاران و رسانه ها به عنوان یک بازوی تبلیغاتی و کارتل اقتصادی مورد سو» استفاده قرار گرفتند، نه به عنوان نماینده مردم در نظارت مستقل برعملکرد ارگان  های حکومتی. درغرب، جایی که با منافع کمپانی های اقتصادی و لا بی های قدرت در تضاد باشد به هر قیمتی، یا خریداری می شود یا حذف. روزنامه نگاران افشاگر در واقع با کشف رابطه های فاسد، خود را به کام مرگ یا زندگی در سایه رعب و وحشت می فرستند. جولیان آسانژ  اگر با مرگ مشکوکی مواجه نشود ،با افشای اسناد محرمانه آمریکا در آینده نه چندان دور شاهد اتهامات جدی در دادگاه های برخی کشورهای هم پیمان آمریکا خواهد شد.  کم نیستند کشورهایی که حقوق روزنامه نگاران را پایمال می کنند یا جان آنهارا می ستانند. رژیم صیهونیستی، کره شمالی، چین، مصر، میانمار و عربستان کشورهایی هستند که با خشونت تمام هرگونه تحقیق را مختومه می کنند و در کشورهای غربی نیز روش های دیگری در پیش گرفته می شود. اما در این بین روسیه متفاوت از همه، همیشه مورد توجه بوده است. اولگ کاشین دو هفته پیشترتیتر یک بسیاری از رسانه ها بود. روزنامه نگاری که تک تک انگشت هایش را شکستند و فکش را خرد کردند. خردشدگی  یکی از زانوها و جمجمه وی مشهود بود; این که بندبند انگشتان یک خبرنگار جدا شد یعنی نوشتن ممنوع!  خبرنگاران در سرزمین تزارها اگر به تهدیدها توجه نکنند کشته می شوند; یادگاری از زمان حکومت کمونیستی برروسیه. دیمیتری خولوف، روزنامه نگاری بود که در سال 94 براثربمب گذاری در کیف دستی اش کشته شد. آن هم به دلیل بررسی پرونده ای درباره فساد ارتش روسیه و فروش غیرقانونی اسلحه. ولا دیسلا و لسیتوف، مجری مشهور تلویزیون درماه مارس 95 یک ماه پس از تصدی یک شبکه تلویزیونی با شلیک گلوله از فاصله نزدیک به سر کشته شد. قتل جنجالی آناپولیتکو وسکایا که درباره نقض حقوق بشر در چچن و مسلمانان این سرزمین در سال 2006 به رگبار بسته شد یا ناتالیا استیمروا محبوب مردم چچن که به ضرب چندین گلوله کشته شد; نمونه های کوچکی از قتل و ارعاب روزنامه نگاران روس است. با تمام خطراتی که متوجه جان روزنامه نگاران است آنها هنوز هم دست به افشا علیه دولتمردان فاسد می زنند; برلوسکنی در ایتالیا، سارکوزی در فرانسه، نقض حقوق بشر در سرزمین های اشغالی و فلسطین نمونه بارز استمرار این افشاگری هاست. جامعه جهانی برای پیشرفت و عبور از بده بستان های حکومتداران فاسد نیاز به افشاگرانی دارد تا با استفاده از مدارک آنها، از ریشه دواندن باندهای مافیایی و جنایات دولتی جلوگیری شود.

سرمقاله مردم سالاری

/ 1 نظر / 7 بازدید
شیطان

هیچ کشور یا کارتل بزرگ اقتصادی علاقه ای به افشا شدن رازهای پشت صحنه اش نداره و همونطور که نوشتی سعی در خریدن روزنامه نگار یا حذفش داره ... هر چه سیستم دیکتاتوری تر امکان حذف وحشیانه هم بالاتر ... زندان های ایران هم بی دلیل بالاترین آمار روزنامه نگار زندانی رو ندارد ... حکومت سوئد از اینترپول تقاضای دستگیری آسانژ رو کرده اونهم نه به دلیل افشاگری بلکه به اتهام تجاوز به یک خانمی ... خیلی ها فکر میکنند که این اتهام به کمک سرویس های امنیتی آمریکا پایه ریزی شده .... ولی سوالی که مطرحه اینه که آسانژ چطور به این اسناد دست پیدا کرده ... من معتقدم که جناحهایی تو حکومت آمریکا بهش کمک میکنند و هدف خاصی هم دارند ... امروز میخوندم که از قول حسنی مبارک نوشته بودند که اگر ایران اتمی بشه مصر هم میشه ... بخوان باقی قضایا رو ... سلام رفیق این مدت که نبودم چندین مقاله نوشتی ... به نوبت میخونم ...