لکه ننگ لیبی

مردم کشورهای مختلف، لیبی را باکودتای سرهنگ قذافی و ژست های گاه و بی گاهش می شناسند; اما ماهیت حقیقی دیکتاتوری رهبر لیبی را از غروب تلخ 21 دسامبر 1988 و قتل عام مسافران هواپیمای مسافربری پان آمریکن شناختند. در مقابل این فاجعه، مردم ایران و لبنان بودند که از مدت ها پیشتر باربوده شدن امام موسی صدر به هویت پلید این دیکتاتور پی برده بودند.
رهبر شیعیان لبنان، زمانی که این کشور درگیر جنگ های داخلی  بود و نگرانی از حمله اسرائیل بیش از پیش جامعه لبنان را تهدید می کرد، برای فراخواندن لیبی به حمایت از لبنان رهسپار آفریقا شد; سفری بی بازگشت و آغاز اسارت یک اندیشه. امام خمینی(ره) برای پیگیری سرنوشت چهارمین فرزند آیت الله صدر به رهبران عرب آن زمان مکاتبه می کنند و خواهان پاسخ روشن از لیبی می شوند و پس از بازگشت  به ایران، سفر قذافی به تهران را منوط به آزادی آیت الله سید موسی صدر می کنند. پس از انقلا ب اسلامی پیگیری های  دولت ایران یا جدی نبود یا آن که نخواستند نتیجه روشنی در پی داشته باشد. روابط ایران و لیبی همواره رابطه ای ناهمگون بوده است. از حمایت این کشور از موضع امارات در پرونده جزایر ایرانی تا رابطه پنهانی با اروپا و اسرائیل و پیشنهاد کشور اسراطین، علا مت سوال های فراوانی را در رابطه با لیبی و دیپلماسی ایران قرار داده است. رابطه ایران و لیبی با روی کارآمدن دولت نهم رویکرد جالبی پیدا کرد تا آنجایی که رهبران این کشور، انقلا بی و مسلمان خوانده شدند. 
 در طول تمام سی واندی سال گذشته که از سرنوشت امام موسی صدر یا گسترش روابط بالیبی پرسیده شد همواره یک پاسخ واحد از سوی مقامات دریافت شد; پرونده امام موسی صدر پیگیری می شود اما روابط ما بالیبی همچنان گسترش می یابد.
به ادعای دستگاه دیپلماسی ایران موضوع ریاست لیبی براتحاد عرب و شورای امنیت دلیلی بود بر گسترش روابط.اما این کشور نتوانست در رابط ایران با اعراب تاثیر جدی بگذارد و نکته جالب تر آن که لیبی در کنار روسیه و چین به قطعنامه ضدایرانی شورای امنیت رای مثبت داد.به راستی چرا ایران اسلا می که همواره خود را مدافع حقوق مستضعفان می خواند و ازکشورهای مختلف در برابر ابرقدرت ها دفاع می کند  از حقوق یک ایرانی که تاثیر بزرگی بر جامعه شیعیان لبنان داشته،آن طور که شایسته است دفاع نمی کند؟ جای آن دارد دولتمردان حداقل برای حفظ ظاهر هم  که شده از مقامات لیبی بخواهند از سرنوشت این اندیشمند ایرانی ربوده شده  خبری داده شود. لیبی کشوری است که امروز به واسطه بهره مندی از منابع نفتی و معاملا ت سرشار با کنسرسیوم های نفتی می خواهد چشمان مدعیان غرب را بر جنایاتش  همانند پرونده لاکربی ببندد اما لکه ننگ ربوده شدن امام موسی صدر موضوعی نیست که قابل معامله باشد.

یادداشت روزنامه مردم سالاری

/ 3 نظر / 24 بازدید
حامد ابراهیم پور

همیشه وقتی به این موضوع فکر میکنم ،غیر از یک دلگرفتگی همیشگی ،آرزویی کهنه در دل و ذهنم تکرار میشود که ای کاش تا وقتی نفس میکشم این معما لااقل برایم حل شود که چه شد؟با این اندیشمند چه کردند؟چه دستهایی توی کار بودو... نگاه و تعهدت قابل تحسین است روزنامه نگار مستقل علی ودایع عزیز

شکلات تلخ

روز نامه نگار مستقل شاعر مستقل و شکلات تلخ مستقل [نیشخند] سلام . گم شده بودم و دارم کم کم پیدا میشم. [چشمک]