یک تبعیدی

این بی حـوّا ترین آدم روی زمین است
دستهایش را که بتکاند
از هر انگشتش
دردی بزرگ میریزد
که آرام روی خطوط پیشانیش شعر میشود
ببین!
هنوز جوانی اش از لابه لای چین های صورتش پیداست
ببین!
دود از سر اجاق بلند می شود
وقتی که آدم سفره ی دلش را پهن میکند و
حرفهای تازه می چیند... 
واقعیت تلخی است اما
این آدم سال هاست بهشت را به عشق گندم حـوّا قربانی کرده
تا یک تبعیدی باشد روی زمین با دردهای بزرگ
/ 0 نظر / 7 بازدید