تحريم لرزان

unlogo4.gif

از چند ماه پيش، برخي از كارشناسان امور آمريكا بر اين عقيده بودند كه دولت جورج بوش براي تقويت موضع انتخاباتي خود در برابر دموكرات‌ها، درصدد است تا وضعيت را به گونه‌اي پيش ببرد كه اولين قطعنامۀ تحريم ايران، يكي دو هفته پيش‌از 7 نوامبر در شوراي امنيت سازمان ملل متحد به تصويب برسد.

پيش‌بيني اين افراد تا آنجاي كار درست بود كه آمريكا توانست از طريق متحدان اروپايي خود، پيش‌نويس قطعنامه را حدود سه هفته پيش از 7 نوامبر، به شوراي امنيت ارائه دهد.

درست است كه در جلسۀ هماهنگي 1+5 همۀ حاضران، اصل تحريم را به طور ضمني پذيرفته بودند، اما شايد اين تحليلگران به يكي از اهداف روسيه در رقابت با آمريكا در صحنۀ بين‌الملل، كمتر توجه كرده بودند كه همان تلاش براي تضعيف موقعيت بوش در رهبري آمريكا بود. (مشکلات شخصی بوش و پوتین )

روس‌ها در چهارچوب برنامه‌هاي كلي و جهاني خود به خوبي دريافته بودند كه نبايد اين فرصت را به بوش بدهند كه با تصويب قطعنامۀ تحريم ايران پيش از 7 نوامبر، در برابر رقباي دموكرات خويش در موضع برتر قرار گيرد. لذا عمداً وضعيت را به‌گونه‌اي پيش بردند كه صدور قطعنامه‌، ديگر كاربردي براي رقابت انتخاباتي آقاي بوش نداشته باشد.

اما علاوه بر اين هدفِ روسيه كه مي‌توان گفت به آن دست يافته است، اين كشور امور استراتژيك ديگري را نيز در دست پيگيري دارد كه شايد مهم‌ترين آن‌ها، جلوگيري از وقوع شرايطي است كه طي آن، همكاري‌هاي اتمي اين كشور با ايران، دستخوش بازي‌هاي آمريكا و اروپا قرار گيرد.

موضع نيرومند روسيه در مورد ضرورت حذف هرگونه مطلبي كه همكاري‌هاي آن كشور با ايران در مورد نيروگاه بوشهر يا ديگر ابعاد همكاري را با مانع مواجه كند، قابل توجه است.

كاملاً روشن است كه روسيه و حتي چين درصددند تا قطعنامۀ تحريم، چنان كلي باشد كه ديگر كارايي لازم را نداشته باشد. البته شايد يكي از مهم‌ترين گفته‌هاي روسيه و چين، اين است كه قرار بود تحريم ايران، پلكاني و مرحله‌اي باشد.

اما طرف غربي درصدد است بخش عمدۀ راه را يكباره بپيمايد. در هر حال مي‌توان گفت لااقل مرحلۀ نخست تحريم‌ها حتي در صورت تحقق، كارايي قابل توجهي در ممانعت از راه حقي نخواهد داشت كه مردم ايران همچنان بر ادامۀ آن پافشاري مي‌كنند.

حتي همۀ كشورهاي غربي نيز كه تحت فشارهاي آمريكا ناگزير در مسير تحريم ايران گام برمي‌دارند، به طور كامل با آمريكا همدل نيستند؛ تا چه رسد به چين و روسيه كه نمي‌توانند اجازه دهند منافع استراتژيك‌شان توسط آمريكا تهديد شود.

استقلال ايران و سازش‌ناپذيري آن در برابر آمريكا، فرصتي بزرگ براي سياست‌هاي جهاني چين و روسيه است كه به آساني نمي‌توانند از آن دست بكشند.

اين تحريم، لرزان است؛ زيرا دل‌هاي بانيان و رأي‌دهندگان به آن، با يكديگر نيست.

افزون بر آن‌كه با تحولات گسترده در نظام بين‌الملل، ديگر نمي‌توان شوراي امنيت را نمايندۀ جامعۀ بين‌الملل دانست تا تلاش يكپارچه‌اي براي اجراي قطعنامه‌هاي آن وجود داشته باشد، جنگ لبنان نشان داد كه حتي اجماع نظر كشورهاي بزرگ جهان، قادر نيست معادلۀ دلخواه خود را به ملت‌هاي مقاوم تحميل كند؛ به شرط آن‌كه مقاومت، هوشمندانه باشد.

البته نباید هرگز این نکته را فراموش کنیم که بیگانگان هرگز از سر دلسوزی برای ما کاری نکرده اند و نخواهند کرد .ما خودمان باید برای خودمان کاری کنیم .سران مملکتی باید زیر ساخت های کشور را طوری پایه ریزی کنند که در صورت تحریم یا تنها ماندن در میدان رقابت با غرب کمترین ضربه را بخوربم و بتوانیم آگاهانه به حقمان دست یابیم.

/ 0 نظر / 4 بازدید