ایران زیر سایه غزه

‌‌‌‌اغلب اوقات محتوای مطبوعات ورسانه های ایران به مانند یک سکه دو رو است.

دیروز ماجرای انرژی اتمی و امروز غزه. چهارمین هفته از هجوم وحشیانه اسراییل به غزه آغازمی شودو نشانه‌های سقوط اخلاق در دنیای سیاستمداران بیش از هر زمانی آشکار شده است. آنچه که درغزه روی می دهد فراترازنبرد اسراییل و حماس است؛ نبردی برای یکسره کردن کار فلسطینیان و شایدآغاز جنگ جهانی سوم.

 مدعیان دیروز «عروبت و غیرت عربی» حتی دیگر نام غیرت عربی را بر زبان نمی‌آورند!

 کسانی که هر سال چند بار دور هم جمع می شوند و برای خالی کردن عقده‌ها، مالکیت ایران برجزایر سه گانه را زیر سوال می برند امروز حتی حاضر نیستند به دعوت یک هم زبان خود- امیر قطر- برای گردهمایی پاسخ دهند؛ مبادا ناچار شوند در کنار تکرار ادعاهای ضد ایرانی خود، کلامی هم در محکومیت اسرائیلی بگویند و عجبا که بسیاری از سران عراق هم در این بی‌غیرتی‌ها، پای در همان راهی می‌گذارند که مبارک و سران عربستان، اردن، بحرین، امارات و کویت آغاز کننده و ادامه دهنده آن هستند.

این وضعیت البته باید برای سیاستمداران ایرانی - اعم از حکومتی و غیرحکومتی- هم عبرت آموز باشد.

اما روی دیگر سکه به مسائل داخلی باز می‌گردد. حقیقت آن است که سودجویان، تلاش می‌کنند با هر تیری چند نشانه را بزنند. متاسفانه ماجرای غزه ‌حواس ما را از برخی تحولات مدیریتی و اقتصادی داخل کشور منحرف کرده است وفراترازآن به دلیلی برای حذف فیزیکی رقبا!

روزنامه کارگزاران ویک روزنامه کردی زبان توقیف شدند، پنج شنبه بخش خبری 20.30 درواکنش به خرده گیری برخی روزنامه ها آنهارا به دلیل عدم پوشش اخبارغزه آن گونه مورد نظر دولت است به باد انتقاد گرفت. اخبارمنتشره در روزهای اخیر در رسانه‌ها و مطبوعات -اعم از اصلاح طلب و اصولگرا- نشان می‌دهد که احتمالا بعضی از مدیران، تمایل دارند از فضای فعلی برای تثبیت بی سرو صدای برخی تصمیمات خود بهره‌گیری نمایند.

 اعتراض همزمان چند رسانه اصولگرا و اصلاح‌طلب به قراردادگازی با ترکمنستان و عدم پاسخگویی مسئولان مربوطه به آن ، اعلام قطعیت واگذاری اپراتور سوم مخابرات به یک شرکت اماراتی و سکوت اصولگرایانی که تنها چهار سال قبل ورود یک شرکت خارجی - ترک سل- به سیستم مخابراتی کشور را برخلاف امنیت می‌دانستند، ‌کنار گذاردن بی سرو صدای یک استیضاح و جلوگیری از افشاگری یک نماینده در خصوص تعداد واقعی امضا کنندگان استیضاح و کسانی که امضای خود را پس گرفته‌ان د، ابراز تردید «وزیر کار دولت نهم» نسبت به آمارهای مربوط به کاهش بیکاری و نگرانی او از رکود اقتصادی ، تاخیر بی‌سابقه در تقدیم بودجه سال 88 به مجلس که قطعا میزان دقت نمایندگان در بررسی آن را تحت تاثیر قرار می‌دهد، افزایش بی سرو صدای نرخ سود بانکی علی رغم تبلیغات پر حجم در مورد کاهش نرخ سود که حتی به کنارگذاشته شدن مظاهری انجامید ، بلاتکلیفی در ارائه گزارش سالیانه دولت از عملکرد برنامه چهارم و نهایتا افول ناگهانی اظهار نظرها نسبت به مبانی مورد نظر دولت در طرح تحول اقتصادی علی رغم کیفیت و کمیت ابراز نگرانی‌ها در ماه های اخیر،‌از موضوعاتی است که به نظر می‌رسد تاحدودی تحت‌الشعاع انجام وظیفه اخلاقی ،‌دینی وانسانی نسبت به حوادث غزه قرار گرفته است.

 

/ 9 نظر / 24 بازدید
علی ودایع

درباب موضوع پوشش خبری غزه طی هفته گذشته عزم نگارش مطلبکرده بودم که فشردگی کار مجال را ازمن گرفته بود وروز پنجشنبه روزنامه آفتاب یزد مقاله مشابهیرا منتشر کرد.

من که اهل رفتنم

یه وقتهایی تو کار وقتی با شلوغ کاری از زیر یه بازخواستی در میریم می گیم یه بار جستی ملخک آخر به چنگی ملخک ولی مثل اینکه باید یه فکری به حال ضرب المثل ها کرد

یک دوست

سلام دوست من از اینکه به من سری زدی تشکر بازهم منتظر حضورت هستم و با نامه ای به مسیح آپم[گل][گل][گل]

محمد رحمتی

سلام و تشکر غزه براستی که آوردگاه عزت و شرف از یک سو و رذالت و پستی تا آخرین درجه از سوی دیگر است. ببخشید که در مورد اشرف غنی احمد زی نتوانستم معلومات بدهم به شما به دلیل مصروفیت شدید من بود. ایشان قبلا بیشتر در غرب بوده و در بانک جهانی کارکرده و در دولت آقای کرزی، وزیر مالیه(دارایی) بود و عمده سیاست های اقتصادی و بازسازی دولت جدید افغانستان را ایشان و البته تحت مشورت های فنی خارجی ها انجام داده است. آدم قاطع و تکنوکرات با اندیشه های غربی است و از قوم پشتون و دارای تعصبات خاص پشتونیزم می باشد. بعد از وزارت مدتی رئیس دانشگاه کابل بود و نامزد سمت دبیرکلی سازمان ملل متحد. آقای احمدزی در مدیریت اجرایی قطعا بهتر از حامدکرزی است اما با توجه به پیچیدگی های قومی وتاثیرات سیاسی و اجتماعی آن ایشان نمی تواند مانند کرزی مسائل افغانستان رو جمع و جور کند.

رحمتی

. اشرف غنی، جایگاه اجتماعی چندانی ندارد؛ زیرا پشتون های سنتی، او را غرب زده می بینند و اقوام دیگر او را متعصب. اینکه اراده امریکایی ها چه باشد، این حرف دیگری است. . رسانه های ایران نه در این مورد و نه در موارد دیگر، اهمیت چندانی به مسائل افغانستان قائل نبوده و نیستند. من در طول نزدیک به 30 سال گذشته این مساله را تجربه کرده ام در رسانه های ایران.سیاست های ایران درباره افغانستان به شدت نامنظم، پراکنده، متضاد، متناقض و فاقد استراتژی لازم است.

رحمتی

در کجا منتشر می کنی؟ منم استفاده کنم.

شیطان

گفتی اغلب .... من فکر کنم همیشه ..... درسته که کازی که اسراییل میکنه انسانی نیست و همه بجز آمریکا تقبیح میکنند ولی یکی از دلایل ععده این آدمکشی جنگ سردیه که طرفش ایرانه ... سال گذشته که حمس با چنگی کوتاه قدرت گروه فتح رو تو نواره غزه به پایان رسید هم آدمهای بیگناه فدا شدند ... و این جنگ دباله همون جنگه ... قدیما دوران جنگ سرد همیشه تو یک گوشه دنیا به نیابت از طرف بلوک شرق وغرب با همایت ابرقدرتها با هم می جنگیدند و تلف می شدند ... حالا نوبت بدبختهای غزه است . نو ایران هم همونطور که نوشتی مصرف داخلی داره .. دوسه سال پیش تو جنگهای قبیله ای تو ٬ روآندا ٬ که هنوزهم کاملا آروم نگرفته خدود یک میایون آدم کشته و زخمی شدند ... یک جمله تو روزنامه ها دیدی ؟؟؟ حالا دائم عکس بچه های تیز خورده به مردم نشون میدیم احساساتشون رو تحریک کنیم .. چقدر بجه کلید پلاستیکی ار چین وارد شده انداختیم تو گردنشون فرستادیم رو مین ؟؟؟؟

امید یگانه

سلام علی آقای عزیزم[گل] مرسی که بهم سر میزنی و ازم یاد می کنی[قلب] راستش اینروزا خیلی گرفتارم و درگیر امورات کسل کننده[ناراحت]و در نتیجه کمتر سعادت عرض سلام و ارادت نصیبم میشه[خجالت] التماس دعای ویژه دارم [چشمک] از حمایت قاطع و بی دریغ شما هم ممنون[شوخی] [گل]

عین-جیم

علی جان ممنونم از این مطلب سفارشی ات من باید عرض کنم از ریختن خون وجنگ بیزارم چه میخواهد کودک بیگناه فلسطینی باشد چه کودک بی تقصیر اسرائیلی . چه افغانی چه عراقی و یا چه امریکایی و از ان بدتر برایم چیزیست که عده ای بخواهند با نمایش این خونها وخونریزیها فکر اندوخته های خود باشند مطلبت هوشیارانه است و به نوعی حرف دل خیلی ها مثل من