زمزمه های تغییر در جامعه مصر اوج می گیرد

رنگ واقعیت بر کابوس های فرعون

اپیدمی تب عبور از دیکتاتوری حسنی مبارک در مصر هر روز پر رنگ تر می شود;  این روزها صحبت از تغییر در مصر به نقل مجالس و محافل تبدیل شده است و هر جا دو نفر با هم صحبت کنند بدون شک درباره تغییر  و حتی ساقط کردن حکومت فرعون صحبت خواهند کرد.
بسیاری از مردم چشم امیدشان به محمد البرادعی مرد سابقا شماره یک هسته ای جهان و برنده جایزه صلح نوبل است.
البرادعی پس از بازگشت به مصر و طی چند ماه گذشته توانسته نیروهای متفرق و گوناگون اپوزیسیون را زیر پرچم اتحاد ملی برای تغییر گرد هم  آورد. البته این امر او را از درک معضلات کشورش از فقر گرفته تا بی سوادی گسترده و تنش های خطرناک اجتماعی بین مسلمانان و مسیحیان باز نداشته است و گفته است که هموطنان مصری او به طور مداوم توسط رژیمی که حقوق سیاسی آنها را نادیده می گیرد، مورد اهانت قرار گرفته اند.
در گذشته چهره های شاخص مخالف که جرات انتقاد علنی از حاکمیت را داشته اند به کلی خنثی شده اند. "ایمن نور" که در انتخابات سال 2005 ریاست جمهوری با فاصله زیادی نسبت به حسنی مبارک در رده دوم قرار گرفت، کمی پس از انتخابات به بهانه اتهاماتی که بسیاری آنها را واهی می دانستند به زندان افتاد. او اکنون آزاد است اما جایگاه سیاسی اش مخدوش شده است.
در حال حاضر حملاتی برای زیر سوال بردن وجهه البرادعی در مطبوعات آغاز شده  است; در مراسم جشن عید "پاک" قبطیان مصر، صندلی او در کنار صندلی "مارگارت اسکوبی"، سفیر ایالات متحده در مصر بود. قبل از آن که آنها متوجه مفهوم این هم جواری بشوند و صندلی هایشان را عوض کنند، عکس های متعددی از آنها در راه چاپخانه  روزنامه های دولتی بود. یکی از آنها با شادمانی این عنوان را برگزیده بود: "آلت دست آمریکا".
به گزارش دویچه وله ، به نظر می رسد 58 سال پس از کودتای نظامی دوران زمامداری "انقلابیون" مصر به سر رسیده ، عدالت اجتماعی اما آرزویی است که هنوز جامه عمل نپوشیده است. 
پوشیده نیست که این سیاستمدار 82 ساله پس از 29 سال حکومت، به پایان دوران زمامداری خود نزدیک می شود. حسنی مبارک آخرین بازمانده کودتای نظامی سال 1952 در مسند قدرت است که به تاریخ خواهد پیوست.
58 سال پیش ، 23 ژوییه سال 1952 جمعی از درجه داران ارتش مصر که خود را افسران آزادی خواه مصر می نامیدند کاخ پادشاهی را تصرف کردند. گارد نگهبانی کاخ بدون مقاومت تسلیم شد و ملک فارق 32 ساله پس از سه روز، استعفانامه خود را نوشت و با 274 چمدان سرزمین نیل را برای همیشه به مقصد ایتالیا ترک کرد.
مردم مصر بدون جنجال حکومت نظامیان را بر مسند قدرت پذیرفتند و به این ترتیب تاریخ این کشور بزرگ ورق دیگری خورد. سرهنگ جمال عبدالناصر طراح و رهبر کودتا بر مسند قدرت نشست و تا زمان مرگ خود تلاش کرد با اید ه های ناسیونالیستی جهان عرب را متحد کند و به سیطره قدرت و نفوذ ترکان عثمانی و دولت های اروپایی بر سرزمین های عربی پایان دهد.
در دوران حکومت عبدالناصر نهضت ناصریم پایه گذاری شد که هنوز در این کشور طرفداران زیادی دارد. با مرگ عبدالناصر و روی کار آمدن انورالسادات فضای سیاسی کشور تغییر کرد. انور السادات با تفکرات سوسیالیستی خود تلاش کرد نظر مساعد احزاب مختلف این کشور را جلب کند. مخالفان اسلامگرای حکومت مصر از زندان ها آزاد شدند و احزاب اصلاح طلب مجال فعالیت پیدا کردند.
با وجود تغییراتی که انور السادات در دوران زمامداری خود به مرحله اجرا درآورد، از جمله رایگان شدن تحصیل در مدارس و دانشگا ه ها و ارائه خدمات رایگان بهداشت و درمان، برقراری عدالت اجتماعی برای مردم مصر همچنان اندرخم یک کوچه باقی ماند.
پس از انور السادات، محمد حسنی مبارک که خود را پاسدار انقلاب معرفی می کند بر مسند قدرت نشست و تبدیل به رئیس جمهور مادام العمر این کشور شد. حسنی مبارک روابط دولت مصر با کشورهای اروپایی و آمریکا را گسترش داد و همزمان با دولت اسراییل و سازمان های فلسطینی رابطه ای نزدیک برقرار کرد.
شبهه در باره سلامتی حسنی مبارک همانند کیم جونگ ایل  به رسانه های کشیده شده است تا بازار شایعات داغ شود، برخی افراد نگران دوران پس از نظام حسنی مبارک هستند و صحبت از سلامتی رئیس جمهور باعث ایجاد ابهامات درباره آینده نظام و احتمال به قدرت رسیدن اخوان المسلمین مطرح شده است.
مصر آبستن آینده ای مبهم شده است. برخی از رسانه ها از سناریوهایی سخن می گویند گویا نظام مصر به کلی از بین خواهد رفت و مثلا به وضعیت سومالی دچار خواهد شد.
این حرف و حدیث ها نشان می دهد چه اندازه این رسانه ها از ساز و کارهای حکومت در مصر و تاکید مردم از جمله مخالفان بر اصل تغییر مسا لمت آمیز قدرت بی اطلاع هستند. مردم مصر خواهان تغییر و چشیدن طعم دموکراسی هستند و مایلند تحولی بزرگ در زندگی عمومی و خصوصی آنها روی دهد اما ابزار این تغییر هنوز معلوم نیست و مردم از مدتها منتظر اتفاقی بزرگ هستند.
آنهایی که خواستار انتخاب معاون رئیس جمهور هستند تا وضعیت آینده کشور تا حدودی روشن شود همان هایی هستند که می خواهند انتخابات شفاف و سالم و بدون محدودیت هایی که در ماده هفتاد و شش مربوط به برگزاری انتخابات وجود دارد و مانع از نامزدی افراد غیر حزبی می شود برگزار شود.
 در حالی که سه ماه تا انتخابات باقی مانده است حرف و حدیث ها درباره تحریم انتخابات و تهدید به تحریم آن و نیز درخواست مشارکت در آن است البته مشروط به آن که شفافیت و سلامت آن تضمین شود.
مصرهر ثانیه که به انتخابات نزدیک تر می شود اوضاع وخیم تر می شود ; آتش زیر خاکستر جامعه مصر در حال شعله ور شدن است و فرماندهان فرعون به کابوس از دست رفتن شکوه و منزلت سلطنت دچار شده اند.
این انگیزه ها طرفین را برای یک رویارویی تمام عیار و حتی خشن آماده می کند.
بوی تغییر در مصر به مشام همه رسیده است. حکومت با تغییر محتاطانه نیروهای میانه  در حال تغییر جایگاه خود است; اما میزان این تغییرات نامشخص است. مسلما بیشترین تغییر در نیروهای مسلح به عنوان شریک در سایه حکومت اتفاق می افتد. ارتش می داند که اگر رئیس جمهوری تغییر کند توازن قوا به شدت دستخوش تغییر خواهد شد و در این صورت حفظ امنیت ملی نه تنها در مقابله با همسایگان تهدیدکننده ای نظیر اسرائیل، بلکه در مواجه با ژنرال های نیروهای مسلح خودی در درجه اول اهمیت خواهد بود، ژنرال هایی که مهار زندگی مردم مصر  را از هر لحاظ، از سیاست گرفته تا اقتصاد در دست خود گرفته اند. کسی نمی داند که این ژنرال ها اکنون به چه می اندیشند.

منتشره در روزنامه مردم سالاری

/ 2 نظر / 7 بازدید
جعفر

سلام مطمئن باش البرادعی آمریکایی تر از مبارکه ملت مصر این وسط داره خر میشه

farzan

سلام، ۳ برابر قیمت یک نیروگاه اتمی‌ جدید و نو به روس‌ها برای بوشهر پول دادیم. حالا خدا کند مثل هواپیما‌هاشون سقوط نکند. گفتند به خاطر یک ویروس یک سال افتتاحش عقب افتاد اگر یک زلزله بیاید خدا میداند چقدر مردم برای رسیدن به دنیای دیگر، جلو بیفتند. آلمان، فرانسه، هند، ژاپن همه تصمیم گرفتدن دست به اتم نزنند فقط ما‌ها دنبال اتم هستیم و البته روس ها.