بلای جان دولت نهم -2

 

هرچند سوء مدیریت در ایران امری با سابقه چند صد سال است ؛  اما در دولت نهم شاهد تصمیماتی هستیم که معدود دوستان باقی مانده را از اطراف دولت نهم پراکنده می کند. عدم معرفی وزیر برای وزارت کشور و اقتصاد  نیز سعی در تحمیل نظر شخصی ریس جمهور به مجلس شورای اسلامی از هرطریق حتی توسل به حکم حکومتی  اضمحلال بیش از پیش شخص احمدی نژاد را در پی داشته و این روند باعث شده تا رقبای جدی دولت نهم از جمله قالیباف در میان اصولگرایان و جبهه دوم خرداد از نارضایتی ها حداکثر بهره را ببرند.

تا چندی پیش پورمحمدی برای مجلسی‌ها وزیر کوشا و پرکار احمدی‌نژاد بود و برای رئیس‌جمهور، کم ‌وبیش بوی لاریجانی یا حتی رفسنجانی را می‌داد.  وی جزء معدود وزرایی بود که بارها برای تغییر نظر رئیس‌جمهور با طرف داران پروپاقرصش جهت فرماندار و استاندار شدن فلان منسوب یا طرفدار رئیس‌جمهور که صرفا به‌واسطه انتساب یا طرفداری معرفی می شد، حداقل در سطح مشاوره و تاجایی‌که امکان داشته، مخالفت می کرد.

همین دلیل و شایعه ارائه گزارشاتی از سمت وی به مقام رهبری موجبات کنار گذاشته شدن را فراهم کرد.

مصطفی پور محمدی، وزیر سابق کشور که سال ها سابقه حضور در وزارت اطلاعات را داشته، وقتی ساختمان پر ابهت وزارت کشور در خیابان فاطمی را روز دوشنبه 30 ‏اردیبهشت ترک می کرد لبخند خوشحالی بر لب داشت و در مقابل پرسش های خبرنگاران قرار گفت "هیچ وقت حاضر نیستم چیزی بگویم که به ‏زیان مردم باشد و به خاطر عقده گشایی خود حاضر به بیان چنین حرف هایی نبوده و نیستم" اما تلویحا گفت " کشور را کارشناسی اداره نمی کنیم."

وی تاکید کرده بود برعکس وزیر ‏سابق اقتصاد او بر علیه دولت "افشاگری" نخواهد کرد اما کمتر از یک ماه بعد وعده خود را شکست  در طی یک مصاحبه مطبوعاتی با روزنامه همشهری علل کنار رفتن خود از وزارت کشور،  وجود اختلاف با احمدی نژاد سخن گفت ‏و تاکید کرد: "در میان وزرا، اینکه کسی بخواهد در مقابل رییس جمهوری گارد مخالف بگیرد وجود ندارد."‏

 ( البته نقش روزنامه همشهری در انعکاس این انتقادات نیز قابل بررسی است و آن این که این روزنامه زیر نظر محمد باقرقالیباف کاندیدای احتمالی دور بعد ریاست جمهوری ادراره می شود!)

در حالی آخرین وزیر برکنار شده دولت احمدی نژاد از "انتقاد ناپذیری" رییس جمهور سخن گفت که با نزدیک شدن به پایان ‏دوره این دولت بر صف منتقدان آن هر روز افزوده می شود. در ماه های اولیه فعالیت دولت برخی مدیران دولت گذشته و ‏صاحب نظران مستقل به عمل کردهای دولت نهم ایراد داشتند اما اینک این منتقدان تا کابینه دولت نیز گسترش یافته اند. ‏

طی ماه های گذشته برخی ائمه جمعه و روحانیون نیز دولت را به باد انتقاد گرفتند. نمونه بارز  آن حدود 2 ماه پیش بعد از دو سخنرانی ‏احمدی نژاد در قم و مشهد روی داد. پس از این سخنرانی بود که آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی یکی از مراجع‏‎ ‎مذهبی ‏شیعیان در شهر قم در دیدار با اعضای کمیته امداد، با انتقاد از سیاست‌های‎ ‎دولت نهم در بخش مسکن گفت: "از گوشه و ‏کنار کشور درباره وضع گرانی و تورم به ما‏‎ ‎شکایت می‌شود و در این میان مسئله مسکن غوغا می‌کند. انتقاد مراجع از ‏وضعیت گرانی‌ها نه تنها تضعیف دولت نیست، بلکه در‎ ‎راستای کمک به آن است‏.‏"‏

 آیت‌الله عبدالکریم موسوی اردبیلی نیز در انتقادی همسو با سایر روحانیون‌ بلند‌پایه ایران در مورد ‏موج رو‎ ‎به گسترش گرانی‌ها یادآور شد:"گرانی اخیر، احساسی‎ ‎و شعاری نیست بلکه یک واقعیت همه فهم است و اگر در ‏گذشته عده‌ای گرانی را‏‎ ‎می‌فهمیدند، امروز همه اقشار جامعه آن‌را لمس می‌کنند."‏

‏ آیت‌الله مهدوی کنی، روحانی بلندپایه محافظه‌کار و نماینده تهران ‏در مجلس خبرگان‎ ‎رهبری، با اشاره به تورم و آنچه که "فرافکنی تقصیرها" نامید به‎ ‎دولت محمود احمدی‌نژاد حمله کرد.

‏ ‏این انتقاد ها تا به آنجا پیش رفت که آیت الله مصباح‌یزدی، پدر معنوی دولت نهم در انتقاد از دولت گفت که مسئولان جمهوری ‏اسلامی برای ریشه‌کن کردن فقر باید "مهارت‌های لازم" را کسب کنند. (البته شما از ما نشنیده بگیرید که بین وی  و برخی از اعضاء رده بالای حزب رایحه خوش خدمت اختلافات جدی بروز کرده است.)

به غیر از منتقدان مذهبی، اینک در داخل دولت نیز منتقدانی وجود دارند که البته برخی که مانند دانش جعفری و پور ‏محمدی این انتقادات را بیان کرده اند بیان کرده و آنان که هنوز بیان نکرده اند، در دولت مانده اند چرا که می دانند رییس ‏جمهور تحمل "گارد مخالف" را ندارد. ‏

مصاحبه وزیر سابق کشور در حالی بازتاب وسیعی داشت که او سیزدهمین عضو کابینه یا مقام ارشد دولت احمدی نژاد ‏است که در سه سال فعالیت دولت از کابینه جدا شده است.

و حال امروز شاگرد باهوش مدرسه حقانی بر صندلی سازمان بازرسی کل کشور تکیه زده است. تنها ارگانی که اجازه بازخواست جدی مقام ریاست جمهوری را از بعد قضایی دارد و نیز با توجه به مشکلات پیشین بین احمدی نژاد و شخص آقای پور محمدی دور از ذهن نیست کشمکش این دو نفر ؛ با توجه به جو حاکمه برگ برنده در دست پور محمدی می باشد و اوضاع بر وفق مراد مخالفین دولت شعار گرای نهم.

 

در انتهاپربی راه نیست اشاره ای به وزرا یا مسئولینی  که در دوره ریاست‌جمهوری ‏احمدی‌نژاد تاکنون استعفا یا برکنار شده اند کنیم :

داوود دانش جعفری (وزیر اقتصاد و دارایی) ،   علی لاریجانی (‏دبیر ‏شورای عالی امنیت ملی) ، کاظم وزیری هامانه (‏وزیر نفت‏) ، محمود فرشیدی (‏وزیر آموزش و پرورش‏) ،  فرهاد رهبر ‏‏(رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی‏) ،  محمدباقر ذوالقدر (‏معاون وزیرکشور در امور امنیتی) ، رحمانی فضلی (‏معاون ‏دبیر شورای عالی امنیت ملی‏) ، علیرضا طهماسبی (‏وزیر صنایع‏) ، ابراهیم شیبانی (‏رییس کل بانک مرکزی) ، محمد ناظمی ‏اردکانی (‏وزیر تعاون) ، پرویز کاظمی (‏وزیر رفاه) ،  جمال کریمی‌راد (‏وزیر دادگستری)  حسینی (سخنگوی وازرت امور خارجه)  اشاره کرد.

 یکی از ایرادات موجه که به احمدی نژاد می توان وارد قلمداد کرد تغییرات ناگهانی و یک شبه وزرا و خبر اجرایی شدن طرح های خلاقانه وی است که مایه بروز اختلافات جدی است.

/ 2 نظر / 7 بازدید
هیراد

رفیق سینوحه میگن که اخراجی های دو رو دکی جون کلید زده نه؟

احسان پوری

تحلیل بجا و ملموسی بود.به شما در این کابینه از ما بهتران پیشنهادی نشده است حضرت سیاست العلما...